Havezatenpad : van Steenwijk naar Vlodderbrug :21 kilometer

Het weer werkt op zondag 23 januari 2011 niet echt mee. Koud is het niet, het zal een graad of zes zijn, maar de lucht ziet grauw en grijs. Een beetje karakterloos weertype eigenlijk. Zo nu en dan motregent het wat, maar echt nat worden we vandaag niet. We (José, Wilco, Magda en Jan) hebben toch veel zin in een wandeling door het mooie Overijssel!

 

Slapende stad

Steenwijk lijkt nog te slapen als we om ongeveer 10.00u. over de historische markt lopen. Onderweg zien we de oude stadswallen liggen. Prachtig plaatsje, Steenwijk! Het eerste landgoed, dat we op dit Havezatepad mogen bewonderen is Rams Woerthe. De route loopt door het park, dat achter het fraaie landhuis ligt. Een grote roekenkolonie is al aardig actief. Pas na het oversteken van de N334 komen we in een vrijwel onbewoonde wereld. Kuierend langs het kanaal Steenwijk-Ossenzijl zien we dat het landschap glooit. De hoogteverschillen die we deze dag vaker zullen aantreffen, zijn ooit in de laatste ijstijd gevormd. Het zijn keileemruggen, die later nog met een laagje zand werden bedekt. In de Middeleeuwen lag hier ooit een groot bos: het Steenwijkerwold. Nu is er niets meer dan ruimte en boerenland. In de verte zien we de watertoren van Tuk. De tweelingbroer van deze toren staat even buiten Sint Jans Klooster.Reune

In de buurt van Thij zien we het landschap veranderen. De glooiingen blijven, worden zelfs wat hoger, maar hier bepalen houtwallen, houtsingels en geriefhoutbosjes de omgeving. En dat allemaal afgewisseld met grasland en akkers. Het oude cultuurlandschap, dat bij wandelaars zo populair is ! Om de honderd meter is het landschap weer anders. Wat wil je nog meer? Niets is mooier dan het half open coulisselandschap. Hier ontmoeten we ook restanten van de Reune, een beekje dat hier vroeger grote invloed op het landschap had. Met een verval van 26 meter over een afstand van 10 kilometer was het een bruisende beek. Een infobord vertelt over de teloorgang van de beek. Net als zoveel ander beken werd de Reune gekanaliseerd en zelfs voorzien van een stenen talud. Nu zien we nog een kaarsrechte watergang en kunnen we slechts fantaseren hoe mooi het hier ooit was. In het Basserveld bijvoorbeeld is er nog veel over van het landschapstype, dat op veel plekken in ons land is weggevaagd ter meerdere glorie van de economische vooruitgang. Het waren hier de boeren,die vroeger in de 15e eeuw al, akkertjes en graslanden aanlegden op de zandruggen. Houtwallen moesten dienen als afscheiding en als leveranciers voor geriefhout.In Paasloo staat één van de oudste kerkjes van NW-Overijssel. Een borstbeeld van de J.C.Bloem vertelt ons dat de dichter hier met zijn vrouw begraven ligt. Na Paasloo passeren we het tweede landgoed op deze route, met dit verschil dat de havezate er sinds de 19e eeuw niet meer staat. Lange oprijlanen vertellen nog wel over vroegere tijden.

Afdalen naar het veen

Dan dalen we langzaam af richting het kanaal Steenwijk-Ossenzijl, dat we eerder passeerden. We lopen een poosje langs het stille kanaal (’s zomers is het hier een komen en gaan van pleziervaartuigen), een paartje knobbelzwanen zwemt met ons mee. Dan komen we aan de rand van één van de mooiste natuurgebieden van ons land: De Weerribben. Veel riet, veel water en vooral veel stilte. Het schemert al behoorlijk als we bij de Vlodderbrug aankomen. We verheugen ons nu al op de tweede wandeldag. Die gaat vrijwel helemaal door de natte natuur van de Kop van Overijssel. Dat wordt weer genieten!

Voor meer foto’s, klik hier:http://en.fotoalbum.eu/reestdalalbum

Dit bericht is geplaatst in Havezatenpad en getagd , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>