Havezatenpad: van Vlodderbrug naar Giethoorn: 21 kilometer

Bewolkt weer vandaag, maar dat kun je op 6 februari 2011 verwachten. Gelukkig is het droog en de temperatuur is een graad of acht. Goed wandelweer dus. Alleen jammer, dat het zonnetje ontbreekt. Deze etappe begint meteen goed. We lopen zo De Weerribben in en passeren een prachtige tjaskermolen, een windwatermolen die vroeger werd gebruikt om veengaten droog te malen. Staatsbosbeheer, de eigenaar van Nationaalpark De Weerribben,  verhuurt in dit natuurgebied gerenoveerde arbeidershuisjes . Het lange Kalenbergerpad brengt ons in het dorpje Kalenberg. Het is er stil. Echt mooi is het dorp niet (meer). Te veel verstoring door verschillende bouwstijlen,nieuwbouw,e.d. Het oostelijke deel van het dorp ademt nog wel historie uit. We lopen richting Nederland en komen langs een hoge vogelkijkhut, die niet op de mooiste plek van het gebied staat. Het uitzicht is wel mooi, maar of je hier veel soorten vogels ziet is nog maar de vraag. Wij zien ze in ieder geval niet. Rechts van de route uitgestrekte vlakke rietlanden met talloze veengaten, links moerasbos, het eindstadium van het verlandingsproces, dat SBB op veel plekken angstvallig probeert tegen te houden. De kleine buurtschap Nederland stelt niet zo veel voor. Het naambord is het meest gestolen naambord van ons land, maar nu lijkt het zo verankerd en vastgezet, dat je wel een hele fanatieke verzamelaar moet zijn,wil je dit bord los krijgen. Langs de Roomsloot lopen we richting de N333. In het gebied ”Weteringen West” is veel riet weggesneden. In “schoven” staat het op het land te wachten om verder te worden bewerkt. Jammer, dat de zon niet schijnt, riet krijgt dan een gouden kleur. Veel ganzen in de lucht. Zullen wel rietganzen zijn. In Muggenbeet houden we even rust. Tijd voor koffie in café Geertien. Het is heel rustig op deze zondagmorgen. Vroeger was het café een ontmoetingsplaats van vissers,rietsnijders en turfstekers. Er is wat afgepraat in dit café!  Een erg mooi deel van deze etappe is de route langs de noordoostelijke oever van het Giethoornse Meer. Het is het enige meer in de Kop van Overijssel met een bodem van zand! Hier kun je ’s zomers goed zwemmen. Geen vieze zachte bodem waar je in weg zakt. Dit meer ligt hier al sinds de ijstijden en is niet ontstaan door turfafgravingen,zoals de Belter en Beulaker Wiede. De harde wind staat pal op de oever. Grote golven klotsen en klappen op het land en schuim spat alle kanten op. Nu snap je hoe die grote meren ooit konden ontstaan. We wandelen over de vijf kilometer lange klinkerweg langs de Thijssengracht en dat is best te doen, omdat je links en rechts twee totaal verschillende landschappen ziet. Rechts de moerasbossen rond de Bakkerskooi en links de uitgestrekte polder Halfweg. Landschappen waar de invloed van de mens groot is. In Giethoorn is het altijd mooi, zelfs als het weer niet meewerkt. Druk is het niet, maar in het sfeervolle café Fanfare smaakt de koffie goed. Meer info over De Weerribben ? http://www.staatsbosbeheer.nl/Natuurgebieden/Weerribben.aspx 

Huisje in De weerribben huren?http://www.staatsbosbeheer.nl/Overnachten/Vakantiewoningen/HOENS-28.aspx

Dit bericht is geplaatst in Geen rubriek, Havezatenpad en getagd , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>