De dotterbloem

Natte en moerassige plekken aan de oevers van de Reest, drassige en voedselarme hooilanden, het zijn de plekken die in het voorjaar getooid worden door de grootbloemige, prachtige goudgeel gekleurde dotterbloemen. De bloeitijd is van maart tot mei, maar vooral in de maand april bloeien ze op sommige plekken massaal. Zeldzaam is de dotterbloem niet, maar kwetsbaar is deze plant wel. Alleen in reservaatgebieden zijn ze nog aan te treffen.

Aan het begin van de 20ste eeuw waren in ons land honderdduizenden hectares schrale, meest vochtige hooilanden. Het wemelde van de dotterbloemen. De plantenliefhebber kent het zogenaamde “dotterbloemverbond” en ook de naam “dotterbloemhooilanden” is een begrip.

In de natte hooilanden bloeide o.a.ook de veldzuring, de echte koekoeksbloem en de grote ratelaar. Allemaal planten die dezelfde eisen aan hun milieu stellen. Voor de planten van het dotterbloemverbond zijn de milieuomstandigheden er niet beter op geworden.

Ontwatering, het gebrek aan schoon en mineraalrijk kwelwater, vermesting en verzuring hebben de dotterbloem geen goed gedaan. Vergeleken met zo’n zestig jaar geleden is ongeveer 1% van de dotterbloemhooilanden over. Deze terreinen zijn vrijwel allemaal in beheer bij natuurbeschermingsorganisaties, want in ontwaterde en bemeste weilanden komt de plant niet voor.

Agrariërs en dotterbloemen vormen niet de meest ideale combinatie. Vanuit de boer gezien natuurlijk begrijpelijk, er moet wel brood op de plank. Botanisch gezien zijn we echter in korte tijd achteruit gehold. Gelukkig worden in beekdalen steeds meer oeverlanden aangekocht, waar de dotterbloem weer kansen krijgt.

De goudgele bloemen kunnen wel vijf centimeter in doorsnede zijn. Het zijn niet de kroonbladen die geel zijn, maar de kelk is fel gekleurd. De veel kleinere kroonblaadjes maken de zoete nectar, die insecten moet lokken. Bij mooi weer worden de dotters dan ook veel door insecten bezocht. Na de bloei liggen de kokervormige vruchten in een krans. In juni splijten ze tijdens een regenbui open en komen de zaden vrij, die dan door het regenwater een eindje worden meegenomen. Dotterbloemen worden niet door vee gegeten, er zit een bijtende scherpe stof in. Vroeger werd  sap uit de bloemen geperst, dat werd gebruikt om boter geel te kleuren.

Dit bericht is geplaatst in Flora, Natuur en getagd , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>