Voor een fotoimpressie van deze tocht,klik hier: http://en.fotoalbum.eu/reestdalalbum/a539264

De route loopt eerst langs de noordrand van het dorp en schampt het Reestdal. Het landschap is hier erg vlak, er is weinig reliëf, dus van een echt dal is hier geen sprake. Je moet even van de route af om de Reest te zien stromen. Als de hooilanden niet te nat zijn loop je zo naar de beek toe. Vanmiddag is het erg drassig. Het uitzicht is hier erg mooi. De horizon is ver weg. Niets in het landschap doet denken aan de 21^e eeuw, of het moet de maïs zijn, die we in de verte zien staan. Vroeger zal er op de es wel winterrogge verbouwd zijn. Verder geen sprake van horizonvervuiling!  De eerste parel op deze route is Oud-IJhorst, in deze serie al eerder bejubeld. De prachtige oude kerk is open.

Een aardige mevrouw is bezig koffiebekertjes klaar te zetten. Er wordt vanmiddag een concert gehouden en men verwacht veel publiek. De kroonluchters branden al, het interieur ziet er schitterend uit. De akoestiek moet hier trouwens geweldig zijn. Via een langgerekt kerkenpad met de mooie naam ’t Allee lopen we richting Dickninge. Het pad heeft de uitstraling van een deftige laan. Het woord Allee is hier op zijn plaats. Het informatiepaneeltje vertelt dat de bewoners van Dickninge en de Havixhorst kerkten in Oud-IJhorst en dus gebruik maakten van deze verbindingsweg.

Na de laan komen we in een prachtig kleinschalig landschap terecht: kleine essen. graslandjes,houtsingels,hagen, monumentale bomen en als toetje een meanderende Reest. Aan de overkant ligt vlak voor ons landgoed Dickninge.  De duiventil staat op steenworpafstand, tussen de bomen door zien we een glimp van het herenhuis. Zo dichtbij en toch ver weg,want de snel stromende Reest houdt ons aan de Overijssels kant. Er is hier geen bruggetje of vonder te bekennen. De route loopt een stukje langs de beek. Dat is bijzonder,want dat kan in het Reestdal maar op een paar plekjes. Het is hier erg drassig. Geen wonder, want er is in deze nazomer veel regen gevallen. Twee paarden staan dan ook in een heel nat land. Ze lijken er geen problemen mee te hebben. De route loopt vervolgens langs een mooie houtsingel. Weer een infopaneeltje. Dit keer over  historische boerderij ’t Olde ter Haar. De boerderij hoorde vroeger tot de bezittingen van het klooster Dickninge. De boerderij is moeilijk te zien, ’s winters als de houtsingel geen bladeren heeft moet dat beter lukken.

We lopen even een stukje over het fietspad langs de Heerenweg. Na een paar honderd meter steken we de weg over en lopen langs een vennetje richting De Vledders. Vroeger was dit  gebied een laagte waarin zich veen vormde. De veen werd vergraven en zo ontstond op deze plek een groot open en vlak weidegebied. Vanaf de bosrand ligt De Vledders aan je voeten. Landschap Overijssel heeft grote plannen met deze vochtige graslanden. Erg boeiend is het allemaal nog niet. Het is nog allemaal intensieve veeteelt, dat hier een stempel op het landschap zet. Daar is niks mis mee, vlak en strak heeft ook zijn schoonheid, maar natuurbeheerders zien  liever een ander landschap. Mooie bospaden brengen de wandelaar dan weer aan de rand van het dorp IJhorst, nu aan de zuidzijde. Op een aantal plaatsen staan ook hier weer kleine paneeltjes  met leuke informatie over oudbewoners of zomerhuisjes die op een bepaalde plek hebben gestaan.

Via de bossen rond recreatiepark De Witte Bergen komt de route weer uit bij Het Vosje. Het is nog steeds heerlijk weer. Het terras is goed bezet en we nemen het er ook even van. Toch erg praktisch bedacht,horeca aan het begin en het eind van een wandelroute.  Een leuke en informatieve route door een prachtig stukje Reestdal! Erg geschikt voor mensen die niet houden van lange wandelingen. Opgemerkt moet worden,dat delen van de route in natte perioden moeilijk begaanbaar zijn.

De twee ooievaars werden geringd,gemeten en gewogen door Annemiek Enters en Wim van Nee van de stichting Stork. De twee jonge ooievaars lieten het zich allemaal rustig welgevallen. Ze bleken vier weken oud en wogen 2600 en 3100 gram.  Er lagen overigens ook nog twee eieren in het nest.

Omdat nummer 10.000 niet meer op de huidige aluminium ooievaarsring past, wordt dit jaar gestart met een nieuw type ring. Vandaag werd de eerste ring van deze nieuwe serie gebruikt. Het nummer van deze nieuwe, zwarte, achthoekige, kunststof ring is 1E001.

Stork

Het ringen wordt gecoördineerd door STORK. Dit is een stichting die in 2009 is opgericht, op het moment dat Vogelbescherming Nederland formeel stopte met het ooievaarsproject. STORK wil de ooievaar behouden voor Nederland. Daarom is het nodig om de ooievaar te blijven volgen. Het ringen en inventariseren is hierbij belangrijk. Het levert veel waardevolle gegevens op, die vervolgens in onderzoeken gebruikt kunnen worden. Daardoor kan de ooievaar beter beschermd worden. Er zijn uiteraard meer dan 10.000 ooievaars geboren in de afgelopen 41 jaar. Lang niet alle jonge ooievaars worden geringd.

voor meer info over Stork: http://www.ooievaars.eu/

voor een fotoreportage van het ringen,klik hier: http://en.fotoalbum.eu/reestdalalbum/a480989