Kleine essen kenmerkend voor beekdallandschap langs de ReestJan

Jan — Sat, 26 Apr 2014 21:30:06 +0000

Veel bewoning heeft het Reestdal nooit gekend. Op de hogere zandruggen aan de flanken van het moerassige beekdal van de Reest ontstonden geen dorpen, maar kleine nederzettingen van een paar boerderijen. Esgehuchten worden ze ook wel genoemd. Essen zijn dit geval akkertjes waarop vaak rogge werd verbouwd. In het Reestdal zijn die kleine gehuchtjes nog wel te vinden: Rabbinge, Den Kaat en Den Huizen zijn er mooie voorbeelden van. In Drenthe ontstonden buiten de (brink)dorpen grote essen van vele hectares groot, maar deze ontwikkeling heeft het Reestdal nooit gekend. De akkertjes waren vaak klein en net groot genoeg voor een of twee boerengezinnen. Ze worden eenmansessen genoemd. Tijdens een wandeling vanuit De Wheem in Oud-Avereest kom je er verschillende tegen. Ze zijn vrijwel allemaal in beheer van Landschap Overijssel of Het Drents Landschap. Vaak wordt er winterrogge op verbouwd. In de zomermaanden kleuren de roggeakkers blauw van de korenbloemen.

Zwarte elzen langs de esrandJan

Jan — Tue, 25 Feb 2014 12:55:58 +0000

Veel mensen denken bij het woord es aan die inheemse boom met zijn mooie gitzwarte knoppen. Maar het woordje heeft nog een andere betekenis. In het boekje Leestekens in het landschap ( uitgegeven door Landschapbeheer Nederland) staat de volgende omschrijving: Een es is een oud bouwland, dat in gebruik is bij verschillende boeren. De kavelscheidingen bestaan uit nauwelijks zichtbare greppels, grasstroken of grensstenen. Voor het Reestdal geldt deze omschrijving niet helemaal. De essen werden niet door meerdere boeren gebruikt, daarvoor waren de bouwlandjes te klein. Grote uitgestrekte essen, zoals die in Drenthe aan de randen van de dorpen voorkwamen, kent het Reestdal niet. Hier ontstonden de eenmans-essen, kleine bouwkampjes aangelegd op de hogere plekken in het landschap. Vaak werden de randen van de essen beplant met struweel of bomen om het vee of het wild uit de akker te houden. Deze esrand of eswal bestond vaak uit meidoorn, sleedoorn, els, vlier, eik e.d In het Reestdal zijn de essen nog goed herkenbaar in het landschap. Ze liggen op de dekzandruggen aanmerkelijk hoger dan de hooilanden. Vaak zijn deze akkertjes in de loop van de eeuwen ook opgehoogd door het gebruik van plaggenmest uit de potstal. Veel van deze kleine essen hebben daardoor een wat bolle vorm. Een groot aantal is in beheer bij de beide provinciale landschappen (Drents Landschap en Landschap Overijssel). Tegenwoordig wordt er vaak winterrogge op verbouwd.

Het Reestdal.nl » eenmanses

Kleine essen kenmerkend voor beekdallandschap langs de ReestJan

Zwarte elzen langs de esrandJan