Graspad tussen Den Westerhuis en De Wildenberg

Zondagmiddag. Een blik op de parkeerplaats achter informatiecentrum De Wheem in Oud-Avereest is genoeg. Vol! Vanwaar die enorme belangstelling ? Een bijzonder concert in de Reestkerk ?  Een feestje in De Wheem? Geen van beiden.  De publiekstrekker heet ´een  landschap uit grootmoeders tijd´. Anders gezegd : een kleinschalig

Langs de beuken van Den Westerhuis

beekdallandschap dat niet ten prooi viel aan grootschalige projecten als ruilverkavelingen en het rechttrekken van beken. Dat mooi bewaarde landschap trekt wandelaars. Erg veel wandelaars. Vooral op zondag. Door de week is het veel rustiger, dan kun je in het Reestdal uren dwalen zonder veel mensen tegen te komen. Het Reestdal is een wandelparadijs met groot aanbod van wandelroutes.

Vanuit meerdere locaties kun je wandelen 

Het meest populaire deel van het Reestdal is de middenloop, zeg maar het gebied tussen Balkbrug en De Wijk. Hier zijn ook de meeste wandelmogelijkheden.  In het Reestdal kun

Winters landschap Den Westerhuis

je vanaf meerdere plekken een mooie wandeling maken: in Oud-Avereest bijvoorbeeld is dat mogelijk vanuit het informatiecentrum “De Wheem”van Landschap Overijssel. Bij De Wijk ligt Landgoed Dickninge. De tuin trekt in april veel wandelaars als de holwortel bloeit. Tussen de Bloemberg en De Stapel begint vanuit informatiecentrum ‘t Ende van het Drentse Landschap een korte maar prachtige wandelroute, waar je zelfs langs de Reest kunt lopen.  Vanaf de parkeerplaats bij de oude havezate Havixhorst tussen De Wijk en Meppel is er een uitgezette wandelroute die achter het landgoed een mooi uitzicht biedt op de natte hooilanden van de Reest en die ook langs het

Beukenlaan Landgoed De Havixhorst

ooievaarsbuitenstation “De Lokkerij” loopt. Rondom IJhorst zijn verschillende wandelingen uitgezet, waaronder een route die veel informatie geeft over de geschiedenis van dit deel van het Reestdal. Bij de ingang van reservaat Meeuwenveen-Takkenhoogte kun je ook beginnen met een prachtige tocht.

Wandelmogelijkheden

Hier volgt een overzicht van de meest populaire wandelroutes. Je kunt ze downloaden vanaf de website van Landschap Overijssel.

Wandeling Wat weet jij van boerderijen ? 

( Landschap Overijssel)

route boerderijenwandeling

Route van 5 kilometer. Je passeert een aantal mooie monumentale boerderijen en loopt door een heel afwisselend landschap. Een meanderende beek die je twee keer oversteekt, bos, hooiland en op meerdere plekken kleine akkertjes (essen) ingezaaid met winterrogge. ´s Zomers passeer je de locatie van het project Oude Landbouwgewassen in het Reestdal,

boerderij De Wildenberg in de herfst

opgezet door natuurwerkgroep de Reest en Landschap Overijssel. Startpunt is De Wheem in Oud-Avereest. De route eindigt hier ook.

Wandelroute Beleef Haardennen

(Landschap Overijssel)

Route van 5 kilometer. Leuk om met je kinderen te

wandelroute Haardennen

doen. Bosgebied De Haardennen bestaat uit gemengd bos en heideveldjes. Vanuit Balkbrug loop je eerst door het Heuveltjesbos. Je passeert de restanten van een oude trambaan. Het Heuveltjesbosbad is misschien wel het mooiste openluchtbad van Nederland. Op de twee campings langs de route is van alles te beleven.

heideveldje in de Haardennen

Startpunt en eindpunt : parkeerplaats supermarkt in Balkbrug.

Gluur´n b´j de buur´n 

Route van 14 kilometer. Mooie route als je van open landschappen houdt. De route passeert een aantal buurtschappen in het noordelijke deel van het Reestdal.  Vroeger is de heide hier in cultuur gebracht en veranderde het landschap in boerenland. Toch lijkt de tijd nog op veel plekken te hebben stil gestaan. Je steekt de Reest twee keer over. Pareltjes van deze route: Schrapveen, Landgoed Linde ( vooral in het voorjaar) en Nolde. Startpunt is het restaurant op de splitsing Linderweg/Ommerweg. Hier eindigt de route ook. Genoeg parkeerruimte.

bloeiende boomgaard op Landgoed Linde

 Op en Top Reestdal 

Route voor de meer getrainde wandelaar, want de wandeling is  18 km lang. Het is niet alleen het mooie kleinschalige Reestdal dat deze tocht aan doet. De naam Op en Top Reestdal  doet nogal overdreven aan, want een behoorlijk aantal kilometers loop je door het Westerhuizingerveld, een grootschalig landbouwgebied op de flanken van het Reestdal. Het is besliste geen saaie route, er zijn ´attracties´ genoeg onderweg, maar de mooiste plekjes in het Reestdal doet deze route niet aan. Wel een mooie wandeling als je van open landschappen houdt. De wandeling start op camping Si-Es-An, De Haar 7707 PK Balkbrug.

Nieuwe natuur in het Westerhuizingerveld

‘t Ende is een prachtige monumentale boerderij.  Je kunt de kleine parkeerplaats vinden aan de Stapelerweg tussen De Bloemberg en De Stapel. In één van de bochten die deze weg rijk is sla je een verhard pad in richting de boerderij. Al gauw zie je dan aan je rechterhand een kleine parkeerplaats.

boerderij 't Ende

gemarkeerde route

Paarse koppen

De route is gemarkeerd. Verdwalen is een kunst. Paaltjes met paarse koppen geven duidelijk aan waar je langs moet. Het maakt niet uit waar je begint. De wandeling wordt doorkruist door de Stapelerweg, maar dat is niet hinderlijk.

Stapelerveld

Misschien is het handiger om eerst aan de overkant van de weg te gaan wandelen. Het mooiste deel van de route bewaar je dan voor het laatst. Je wandelt over het voormalige Stapelerveld. Aan het eind van de 19e eeuw werd een groot deel van dit grote heideveld in cultuur gebracht. Een klein deel ontsprong de dans. Nu is het een langgerekt bos. Als je goed om je heen kijkt zie je veel eikenhout afgewisseld met grove den. Smalle graslandjes zorgen voor openheid

graslandje in bos Stapelerveld

en variatie. Hier kun je zien wat er gebeurt als heide niet meer wordt begraasd. Zaailingen van bomen grijpen hun kans en voordat je het weet is de heide verdwenen en ontstaat er bos. De route door dit bos bestaat uit een soort lus. Je komt bijna weer uit waar je begonnen

houtwal met oude eiken

bent. Lopend langs een mooie houtwal met hele oude eiken kom je weer uit bij de Stapelerweg.

Hooianden

Aan de andere kant van de weg loop je zo het Reestdal in. Een vonder ( houten plank) brengt je over de Reest in de provincie Overijssel. Hier mag je een stukje langs de Reest lopen. Dat is uniek, want dat kan in het Reestdal maar op een paar plekken. Je hebt nu een heel mooi uitzicht op de natte hooilanden. Ze worden beheerd door Landschap Overijssel aan de ene en Het Drentse Landschap aan de andere kant van de Reest. Let eens op natte plekken in het grasland. Hier komt kwelwater aan de oppervlakte. Je herkent dit water aan zijn bruine kleur. Vaak drijft er

kwelwater in hooiland

ook een blauw vlies op. Kwelwater voert mineralen zoals ijzer en calcium mee. De karakteristiek flora ( dotterbloem bijvoorbeeld) van de hooilanden heeft kwel nodig om te kunnen groeien. Pas na 15 juni worden de hooilanden gemaaid. Het beheer bestaat uit het verschralen van de bodem. Het maaisel wordt afgevoerd en het land wordt niet bemest.

hakhout

Hakhout

Aan de linkerkant van het graspad loop je langs een langgerekt bos. Dit is een hakhoutbosje, een kenmerkend landschapselement in een beekdallandschap. Hakhout kun je herkennen aan de bomen die meerdere stammen hebben. In dit bosje zijn het vooral eiken en berken die om de zoveel jaar worden afgezet. Vroeger was hakhout een belangrijk onderdeel van het boerenbedrijf. De bosjes werden aangeplant om later geriefhout te leveren : brandhout, gereedschap, paaltjes, takken voor de oven, hout was voor veel zaken nodig. Net als de es (akker) werd hakhout aangelegd op de hogere dekzandruggen op de flanken van her beekdal.

voorhuis boerderij 't Ende

Zelfbewust

In de 19e eeuw ging het de boeren in dit deel van het Reestdal  voor de wind. De hooilanden lagen ‘s winters onder water en het water bracht vruchtbaar slib mee. Kwelwater zorgde voor de aanvoer van mineralen. De hooilanden langs de Reest stonden toen vol met grassen en kruiden en leverden het beste hooi dat je maar kon wensen. Als alles meezat werd er wel drie keer gehooid. Aan melk en boter werd veel verdiend en veel boeren lieten graag zien hoe  goed ze het hadden. Zelfbewust van hun rijkdom lieten ze mooie woonhuizen bouwen en werden onder architectuur de mooiste  tuinen aangelegd. Boerderij ‘t Ende is hier een voorbeeld van. Tijdens de wandeling zie je vanuit Overijssel het statige voorhuis van de boerderij liggen.

Essen 

vonders over slootje en Reest

Na het hakhoutbosje loop je op de rand van het beekdal. Hier ervaar je dat het Reestdal echt een dal is. Sensationeel is het niet, maar je ziet erg goed de hoog gelegen es en het veel lager liggende hooiland. Op de essen werd vaak winterrogge verbouwd. Dat gebeurt nog steeds, maar dan moeten de essen wel eigendom van de beide landschappen zijn en dat is helaas niet overal het geval. Vaak wordt de es dan gebruikt voor grasland of maisteelt . Of nog erger: bollenteelt.

meanderend kabbelt de Reest richting Meppel

Reest 

In het laatste deel van deze mooie route steek je voor de tweede keer de Reest over. Kijk eens goed naar de kleur van het water. De Reest is van oorsprong een veenbeek .Het water bevat veel organisch materiaal en voert ijzer met zich mee. Voor een mooie heldere beek moet je niet bij de Reest zijn. Dit beekje ontstaat in de buurt van Dedemsvaart en stroomt 37 kilometer verder bij Meppel het Meppelerdiep in. Gelukkig heeft de beek haar meanders nog en werd de Reest nooit genormaliseerd. ( rechtgetrokken).

de eikengaard van boerderij 't Ende

Eikengaard

Na het passeren van de boerderij valt de eikengaard op. Een eikengaard is een groep in rijen geplante eiken met als doel: houtopbrengst. De boer die de eiken plantte wist natuurlijk ook wel dat eiken erg veel tijd nodig hebben om hout te leveren voor de uitbreiding van de boerderij. Het was een investering voor de toekomst. Voordat je uit een eik mooi stevige gebinten kon halen was je twee generaties verder. Als je een eikengaard weet te herkennen valt op dat er veel meer boerderijen in het Reestdal zijn met een groep grote eiken op het erf.

Na zes mooie wandelkilometers loop je richting de parkeerplaats.

Jonge bossen op Landgoed Linde

Dedemsvaart en Zuidwolde op de flanken van de bekende stuwwal van Zuidwolde.  Als je door het dorp fietst voel je het reliëf in het landschap. Je gaat duidelijk de bult op (of af). Linde ligt aan de rand van het Reestdal. Al in de Middeleeuwen woonden er mensen.

Landgoed Linde

Toen de overheid in 1995 met een Landgoedregeling kwam maakten landeigenaren (vaak agrariërs) daar dankbaar gebruik van. Dankzij het verlenen van subsidies werd boerenland veranderd in een nieuw ontworpen landschap met bosaanplant, poelen, oprijlanen, watergangen, houtsingels, boomgaarden en andere landschapselementen. Zo ontstond in 2003 Landgoed Linde en in 2005 Landgoed Nolderhoeve, dat zuidelijker aan de andere kant van de N48 ligt. Inmiddels zijn we bijna vijftien jaar verder. Nu ligt Linde veilig in de luwte van een mooi natuurgebied dat nog volop in ontwikkeling is.

Infopaneel staat bij de boomgaard

Zeldzame varens en niet verwachte orchideeën

Even buiten Linde ligt een prachtige boomgaard, grenzend aan een lange oprijlaan. Een mooi startpunt voor deze zwerftocht door de omgeving van het dorp. Het infopaneel vertelt dat er 170 hoogstamvruchtbomen staan. Nu de bodem bedekt is met een tapijt van duizenden bloeiende pinkster- en paardenbloemen kun je niet meteen starten. Even genieten van die weelde aan kleur. We zijn niet de enigen. Regelmatig stoppen voorbijgangers voor het nemen van wat foto’s. De route over het landgoed is gemarkeerd. Verdwalen kun je hier niet, daarvoor is het landgoed te klein. Genieten lukt wel, de (inheemse) bomen lopen uit. Overal openspringende knoppen. Het bos is erg geschikt om met een flora in de hand inheemse bomen te leren kennen. Om er een paar te noemen die je hier kunt vinden: berk, hazelaar, vogelkers, linde, hulst, eik, lijsterbes, meidoorn,sleedoorn, je komt ze allemaal tegen.

Bloeiende vogelkers

Het bos is nog erg jong, bomen staan nog in de rij waarin ze aangeplant zijn. Het bos heeft nog geen sfeer, de ziel ontbreekt nog. Wat ontbreekt is dood hout, open plekken e.d. Dat kan ook nog niet, dat duurt nog jaren. Denk niet, dat saaiheid de boventoon voert. Niets is minder waar. De natuur heeft soms weinig tijd nodig om voor verrassingen te zorgen. In de vroege zomer bloeien hier orchideeën in kleine hooilandjes en op het jonge landgoed werden zeldzame varens aangetroffen. En dit alles zonder menselijk ingrijpen.

Langgerekte percelen landbouw en bos op De Slagen

De Slagen

Aan de noordzijde van het Landgoed ligt het boerenland. Uitgestrekte landerijen die intensief bewerkt worden. In de verte raast het verkeer over de drukke N48. Met een imposante trekker bemest een boer zijn land. De uitzichten zijn hier geweldig. Wat opvalt is de vorm van de akkers. Die zijn hier allemaal lang en vrij smal. Ze worden afgewisseld door bospercelen die ook al bestaan uit lange stroken. We lopen door De Slagen. Vroeger liep hier een beekje: de Egge. Dit stroompje werd in de tijd van de veenontginningen gebruikt als een soort as, een markeringspunt in het veenlandschap. Het ruige landschap werd rond 1900 ontgonnen in lange stroken die loodrecht op de beek stonden. Zo

De Vogelzangse wijk doorkruist De Slagen

kon je overzichtelijk en schematisch te werk gaan. Je ziet het nog terug in het landschap. De route van de De Loop van de Reest vinden we hier ook. Smalle voetpaden lopen hier door de langgerekte bospercelen. Vroeger liepen deze paadjes door het uitgestrekte veen. De bossen zijn pas na de ontginningen ontstaan. De natuurwaarden zijn zo bijzonder dat De Slagen werden aangekocht door Het Drentse Landschap. De afwisseling in verschillende landschapstypen maakt dit reservaat bijzonder.

De Slagen

Het Zwarte Gat

Lopend langs de oever van de Vogelzangse Wijk bereiken we een veenplas met de  weinig aantrekkelijke naam Het Zwarte Gat. Vroeger

Het Zwarte Gat of Het Blauwe Gat ?

werd hier turf gewonnen. Het veenwater was erg donker van kleur. De  veenplas zal zijn naam hier aan te danken hebben. Je kunt een mooie wandeling om de plas heen maken. In de zomer wemelt het hier van de libellen ! Het Drentse Landschap heeft hier een mooie gemarkeerde route uitgezet. Deze wandeling is 5 kilometer lang en gaat door het Schottersveld. We komen weer uit bij de Vogelzangse Wijk en lopen dan richting Landgoed Linde.

Paardenbloemen bedekken de jonge bosbodem

Lengte van de route: ongeveer 10 kilometer.

Herfstkleurende beukenbomen langs de slotgracht van De Havixhorst

Rijkdom

Het Reestdal tussen IJhorst en Meppel ziet er wat anders uit. Het is er vlakker en opener. De Reest is er vaak onzichtbaar al meandert het beekje hier wel door het beekdal. Er is nog een verschil. Je vindt er landgoederen. Ook met alles er op en aan. Statige huizen,oprijlanen, grachten en vijvers, indrukwekkende lanen, oude bossen. Alles ademt de sfeer van vroegere rijkdom. Op twee landgoederen kun je prachtig wandelen. Ze liggen allebei net even buiten De Wijk.

De duiventil van Dickninge

Dickninge 

Oorspronkelijk was het huis Dickninge een Benedictijner klooster. In 1325 verhuisden de monniken en nonnen vanuit het drukke Ruinen naar deze eenzame plek aan de oever van de Reest. Toen het klooster – net als alle andere katholieke eigendommen in Drenthe – in 1602 eigendom werd van de Landschap Drenthe, verkeerde het complex in een buitengewoon slechte staat. In 1796 werd Reint Hendrik de Vos van Steenwijk eigenaar van het kloostercomplex en het landgoed. Hij liet

Twee beuken voor een oude monumentale boerderij

het oude Rentmeestershuis afbreken. Op die plek verscheen in 1813 het huidige gebouw dat naar de mode van die tijd in neoclassicistische stijl opgetrokken werd. Het huis wordt particulier bewoond. (bron: Het Drentse Landschap)

De Havixhorst 

In 1371 bezat Reijnolt van den Clooster bij de Reest een aanzienlijk erf op de Havehorst. In deze middeleeuwse periode werden veel rivierduintjes in het Reestdal vanuit Drenthe gekoloniseerd. De in

herfstkleur

Drenthe invloedrijke Van den Clooster had de hand weten te leggen op een prima plek in de vruchtbare benedenloop van de Reest. In 1658 werd het landgoed bezit van het geslacht De Vos van Steenwijk. De familie had haar machtsbasis in het land van Vollenhove opgebouwd. In 1753 liet Jan Arent Godert de Vos van Steenwijk het vervallen oude

De meest gefotografeerde paardenkastanje van het Reestdal

gebouw afbreken. Er verrees een in die dagen zeer modieus landhuis in de Lodewijk XV-stijl waar de familie tot 1956 is blijven wonen. De Havixhorst ( nu Hotel-Restaurant) is sinds 1981 eigendom van Het Drentse Landschap. (bron: Het Drentse Landschap) 

Het Huis Voorwijk

Net als De Havixhorst en Dickninge is ook het huis Voorwijk dat aan het begin van het dorp de Wijk ligt, onlosmakelijk met de familienaam De Vos van Steenwijk verboden. Het huis met zijn fraaie voorplein werd in 1791 gebouwd door mr. Wijnco Tonckens. Sinds Voorwijk in 1880 eigendom werd van Carel de Vos van Steenwijk woont een familielid in het huis. De familie heeft het besloten karakter van het land in de loop van de tijd weten te handhaven.(bron : Het Drentse Landschap) 

Vogels laten de bessen van de Gelderse roos hangen

Wandelen

De 8,5 kilometer lange wandeling De landgoederen van de Reest brengt je op de mooiste plekjes.

Hondsdraf en zevenblad langs het Kerkenpad

“We gaan een wandeling maken en onderweg kijken we naar de planten die we tegenkomen.  Een heleboel producten uit de natuur om ons heen zijn eetbaar, maar je kunt ze ook gebruiken voor andere doeleinden. “ Jaqueline van Dooren is natuurgids bij Landschap Overijssel ( sinds kort gediplomeerd). Haar specialiteit: de eetbare natuur op een enthousiaste en deskundige manier promoten. Gewapend met rieten mandje en geruite theedoek loopt Jacqueline richting het Kerkenpad. De tien excursiedeelnemers volgen.

Langs het kerkenpad

Na een kleine honderd meter volgt de eerste stop. Jacqueline vertelt over de meidoornbessen, waar je geen sap maar wel een heerlijke gelei van kunt maken. De blaadjes kunnen in de aardappelsalade. En die bessen van de Gelderse roos? Die lusten

Akkermunt zoeken op een oude es

zelfs de vogels niet. Niet wanhopen, ook hiervan maak je een gelei, ook al is die bitter. Maar bitter is gezond ! De vlier, die ook langs het kerkenpad staat is natuurlijk bij iedereen wel bekend. Vlierbessen en vlierbloesem, daar kun je van alles mee. Niet iedereen weet dat vlier vroeger werd geplant om onheil tegen te gaan. Wel eens bramenbladthee gedronken? En loop niet zomaar zevenblad en veldzuring voorbij. De blaadjes zijn erg smaakvol en zitten boordevol vitamines. Aan de Drentse kant van de Reest groeit op een akker (es) een heleboel akkermunt. Daar maak je een heerlijke thee van.

De bellen van de hop geven rust

Het hele jaar door

Last van je darmen ? Pluk blaadjes van de vogelmuur. De graslanden in het Reestdal staan er vol van. De biologische winkel en apotheek Reestdal is hier onuitputtelijk. En denk nu

Rozenbottels zijn erg rijk aan vitamine C

niet, dat je alleen in het voorjaar of zomer kunt plukken. Ook in de winter is er genoeg te vinden. Maar je moet dan wel weten wat je zoekt. En een beetje plantenkennis kan ook geen kwaad. Dit alles en nog veel meer heeft gids Jacqueline paraat. Boerenwormkruid, harig wilgenroosje, lindebloesem, beukenblaadjes, eikels, bessen van de hulst, het duizelt de deelnemers aan deze foodwalk een beetje. Over elke plant valt wel iets te melden. Wat een rijkdom!

Proeven

Na afloop proeven

In de gelagkamer van De Wheem heeft Jacqueline een tafel ingericht met wat de natuur nu te bieden heeft. Tijdens het napraten over deze mooie en leerzame voedseltocht geniet de groep van heerlijke biologische producten als limonade van moerasspirea-siroop, een gelei van paardebloem over de cake, stukjes kaas in combinatie met een wat bittere gelei van lijsterbes. En voor de liefhebbers is er duizendbladthee. Het was een inspirerende middag. Nu zelf op zoek!

Meer info op :

http://foodwalks.nl/

http://wildplukwijzer.nl/

 http://www.casaforesta.nl/

Mooie omgeving

De omgeving van het dorp IJhorst heeft ook veel te bieden: rust, ruimte , historische plekken en een erg afwisselend landschap. In het boekje Kuierroute IJhorst staan drie gemarkeerde routes met een eigen kleur.(rood,geel en groen) Het zijn drie lussen van elke ongeveer 1o kilometer. Je kunt ze ook mooi combineren en er een langere wandeling van maken. wil je info over de geschiedenis van dit stukje Reestdal, loop dan vanuit het dorp de historische route. Die is met bruine pijlen gemarkeerd en is 6 kilometer lang. Ook deze route is deels te combineren met de andere drie lussen. Het boekje is te koop in

IJhorst, bij KroKro MultiPunt. Deze winkel ligt net als restaurant ‘t Vosje bij het startpunt van alle kuierroutes.

Groene route

We lopen de groene route. Die is goed gemarkeerd en komt langs mooie stukjes Reestdal: Oud-IJhorst met de monumentale kerken en aan de Reest het “Hemels Uitzicht”, Dunningen, waar ooit een havezate gestaan moet hebben,  de meanderende Reest, het open landschap van het beekdal met mooie oude boerderijen en het IJhorster Bos.

Het zijn de kleine dingen die…..

Maar laten we ons richten op een normale wandeling. Langeafstandswandelaars zijn vrij makkelijk te herkennen: makkelijke kleding, goed schoeisel en een rugzak. En vaak een regelmatig wandeltempo. Wandelen is genieten! Van het mooie landschap dat langzaam aan je voorbij gaat, van de talloze kleuren die je om je heen ziet, de vogels die je hoort, een zwevende ooievaar, een reegeit die je pad kruist, een gesprekje met iemand die je tegenkomt……Ach , het stelt allemaal niet veel voor, maar leuk is het wel. Het zijn de kleine dingen die het leven leuk maken. Een van de hoogtepunten op een wandeling is koffie drinken of een boterhammetje eten op een leuke plek. Een (picknick) bank bijvoorbeeld. Maar het kan ook anders.

Rustpunten in het Reestdal

Inmiddels al behoorlijk ingeburgerd in ons land: rustpunten. Meestal zijn rustpunten ingericht bij bebouwing (een boerderij of ‘landhuis’) en bieden ze de recreant een plek om even op adem te komen, een kopje koffie te drinken en eventueel een elektrische fiets op te laden. In heel Overijssel en Groningen, Laag Holland (NH), de Achterhoek en op de Veluwe zijn inmiddels bijna 500  Rustpunten actief. Rondom Oud-Avereest, waar het meest gewandeld wordt, zijn er op de website vier rustpunten te vinden: De shiitake kwekerij van de familie Haveman Lutten Oever 2a , Maatschap Ten Kate op den Westerhuis 3 , Rabbinge 4 van de familie Schuurhuis en wat verder in oostelijke richting De Kruidenhoeve van familie Smits op Den Oosterhuis 10.

Samen over de Reest 

Samen met een aantal andere organisaties heeft de gemeente Meppel zich ingezet om dit stukje Reestdal in de stadsrandzone wat dichter bij de mens te brengen. Naast de gemarkeerde paaltjes van het Wandelnetwerk Reestdal, vertelt een informatiepaneel bij de uitkijktoren ook over een oranje  route van 22 kilometer die gelopen en gefietst kan worden. Wij lopen vanavond naar de monumentale boerderij Eesinge ( nu hospice Eesinge) en weer terug.

Karakteristiek 

Vanaf het brede zandpad Reestouwe heb je een prachtige kijk op iets lager gelegen dal van de Reest. Het landschapstype beekdal laat zich hier van haar beste kant zien: laaggelegen bloemrijke hooilanden, houtwallen, bomenrijen, bosjes, meidoornhagen  en op de hogere gronden hier en daar een boerderij. Na een paar honderd meter leidt een smal paadje je naar de Reest. Sinds november 2012 ligt hier een pontje. Je moet jezelf over het water trekken. Jammer, dat zo’n mooi plekje vlak naast een drukke snelweg ligt.

Flora

Wat opvalt is de aanwezige flora. Er zijn niet veel locaties in het Reestdal waar je zoveel bloeiende planten aantreft. De sloot langs de A32 staat vol met zwanenbloem en lisdodde. Moerasspirea en kattenstaart sieren de oevers. De hooilandjes zijn hier en daar geel van het jakobskruiskruid. hier en daar staat de grote pimpernel. Harig wilgenroosje en het “gewone”wilgenroosje bloeien massaal. In de bermen langs het zandpad staat gulden roede en teunisbloem. Langs het zandpad dat de wandelaar naar boerderij Eesinge brengt loop je langs een meidoornhaag, die nog niet zo lang gelden is aangeplant.

Eesinge

“Een waardige plek aan het eind van de Reest” noemt het in mei verschenen boek “Beelden van een beek-de Reest” de plek Eesinge. Het is een van de oudste middeleeuwse bewoningskernen in het Reestdal. Meppel ontstond uit vijf boerenerven. Eesinge is er een van. Tot 2008 was de boerderij in bedrijf, daarna kwam het monumentale gebouw in bezit van Het Drentse Landschap. Tijdens de restauratie kwamen meerdere historische bouwelementen aan het licht. Het Drents Landschap heeft de Stichting Hospice Meppel de kans geboden de boerderij te gebruiken om mensen hun laatste dagen op deze prachtige plek te laten doorbrengen. Een mooi voorbeeld van maatschappelijke betrokkenheid!

Poes 

We lopen hetzelfde pad weer terug. Een eigenwijze kat loopt ons achterna. We krijgen het lieve beestje niet zo ver om weer terug te lopen. Gelukkig moeten we weer over de Reest. Het pontje zal de poes vast tegenhouden. En dat gebeurt ook. Mauwend volgt ie ons aan de andere Drentse kant van de Reest. Vanuit Overijssel zien we dat ie uiteindelijk  weer richting Eesinge loopt.

De parkeerplaats achter de boerderij is vanmorgen al bijna vol. Iedereen die het Reestdal kent weet ook wel waarom het er (vooral) op zondag zo druk is. Het landschap is namelijk bijzonder. Je wandelt door een mooi bewaard beekdallandschap, zoals je in ons land bijna niet meer ziet. Vanuit het TOP (Toeristisch Overstappunt) naast de Wheem kun je verschillende gemarkeerde wandelingen starten. Informatiepanelen maken het allemaal duidelijk. Wij lopen vandaag de kortste route: de Rabbingeroute, die is maar 3,5 kilometer. Maar het is wel bijna vier kilometer wandelplezier. De herfstkleuren knallen  je vanmorgen tegemoet. Is dit het laatste mooie herfstwandelweekend?

http://www.drentslandschap.nl/downloadfiles/wildenberg.pdf