Wandeling ‘t Ende aan de Reest

Het Drents Landschap heeft in het Reestdal drie korte wandelroutes uitgezet. De ene is nog mooier dan de andere. Deze wandeling heet ‘t Ende aan de Reest en is 6 kilometer kort.

Aan de Stapelerweg

‘t Ende is een prachtige monumentale boerderij. In de staart ( achterste deel) vind je een informatiecentrum van Het Drents Landschap. Regelmatig worden hier exposities en lezingen gehouden.Een permanente tentoonstelling over het Reestdal vertelt over de geschiedenis en het beheer van dit kleinschalige beekdallandschap. Je kunt er alleen van april tot november terecht. Van 11.00 tot 17.00 u. In de stille wintermaanden is het centrum gesloten. Je kunt de kleine parkeerplaats vinden aan de Stapelerweg tussen De Bloemberg en De Stapel. In één van de bochten die deze weg rijk is sla je een verhard pad in richting de boerderij. Al gauw zie je dan aan je rechterhand een kleine parkeerplaats.

boerderij 't Ende

gemarkeerde route

Paarse koppen

De route is gemarkeerd. Verdwalen is een kunst. Paaltjes met paarse koppen geven duidelijk aan waar je langs moet. Het maakt niet uit waar je begint. De wandeling wordt doorkruist door de Stapelerweg, maar dat is niet hinderlijk.

Stapelerveld

Misschien is het handiger om eerst aan de overkant van de weg te gaan wandelen. Het mooiste deel van de route bewaar je dan voor het laatst. Je wandelt over het voormalige Stapelerveld. Aan het eind van de 19e eeuw werd een groot deel van dit grote heideveld in cultuur gebracht. Een klein deel ontsprong de dans. Nu is het een langgerekt bos. Als je goed om je heen kijkt zie je veel eikenhout afgewisseld met grove den. Smalle graslandjes zorgen voor openheid

graslandje in bos Stapelerveld

en variatie. Hier kun je zien wat er gebeurt als heide niet meer wordt begraasd. Zaailingen van bomen grijpen hun kans en voordat je het weet is de heide verdwenen en ontstaat er bos. De route door dit bos bestaat uit een soort lus. Je komt bijna weer uit waar je begonnen

houtwal met oude eiken

bent. Lopend langs een mooie houtwal met hele oude eiken kom je weer uit bij de Stapelerweg.

Hooianden

Aan de andere kant van de weg loop je zo het Reestdal in. Een vonder ( houten plank) brengt je over de Reest in de provincie Overijssel. Hier mag je een stukje langs de Reest lopen. Dat is uniek, want dat kan in het Reestdal maar op een paar plekken. Je hebt nu een heel mooi uitzicht op de natte hooilanden. Ze worden beheerd door Landschap Overijssel aan de ene en Het Drentse Landschap aan de andere kant van de Reest. Let eens op natte plekken in het grasland. Hier komt kwelwater aan de oppervlakte. Je herkent dit water aan zijn bruine kleur. Vaak drijft er

kwelwater in hooiland

ook een blauw vlies op. Kwelwater voert mineralen zoals ijzer en calcium mee. De karakteristiek flora ( dotterbloem bijvoorbeeld) van de hooilanden heeft kwel nodig om te kunnen groeien. Pas na 15 juni worden de hooilanden gemaaid. Het beheer bestaat uit het verschralen van de bodem. Het maaisel wordt afgevoerd en het land wordt niet bemest.

hakhout

Hakhout

Aan de linkerkant van het graspad loop je langs een langgerekt bos. Dit is een hakhoutbosje, een kenmerkend landschapselement in een beekdallandschap. Hakhout kun je herkennen aan de bomen die meerdere stammen hebben. In dit bosje zijn het vooral eiken en berken die om de zoveel jaar worden afgezet. Vroeger was hakhout een belangrijk onderdeel van het boerenbedrijf. De bosjes werden aangeplant om later geriefhout te leveren : brandhout, gereedschap, paaltjes, takken voor de oven, hout was voor veel zaken nodig. Net als de es (akker) werd hakhout aangelegd op de hogere dekzandruggen op de flanken van her beekdal.

voorhuis boerderij 't Ende

Zelfbewust

In de 19e eeuw ging het de boeren in dit deel van het Reestdal  voor de wind. De hooilanden lagen ‘s winters onder water en het water bracht vruchtbaar slib mee. Kwelwater zorgde voor de aanvoer van mineralen. De hooilanden langs de Reest stonden toen vol met grassen en kruiden en leverden het beste hooi dat je maar kon wensen. Als alles meezat werd er wel drie keer gehooid. Aan melk en boter werd veel verdiend en veel boeren lieten graag zien hoe  goed ze het hadden. Zelfbewust van hun rijkdom lieten ze mooie woonhuizen bouwen en werden onder architectuur de mooiste  tuinen aangelegd. Boerderij ‘t Ende is hier een voorbeeld van. Tijdens de wandeling zie je vanuit Overijssel het statige voorhuis van de boerderij liggen.

Essen 

vonders over slootje en Reest

Na het hakhoutbosje loop je op de rand van het beekdal. Hier ervaar je dat het Reestdal echt een dal is. Sensationeel is het niet, maar je ziet erg goed de hoog gelegen es en het veel lager liggende hooiland. Op de essen werd vaak winterrogge verbouwd. Dat gebeurt nog steeds, maar dan moeten de essen wel eigendom van de beide landschappen zijn en dat is helaas niet overal het geval. Vaak wordt de es dan gebruikt voor grasland of maisteelt . Of nog erger: bollenteelt.

meanderend kabbelt de Reest richting Meppel

Reest 

In het laatste deel van deze mooie route steek je voor de tweede keer de Reest over. Kijk eens goed naar de kleur van het water. De Reest is van oorsprong een veenbeek .Het water bevat veel organisch materiaal en voert ijzer met zich mee. Voor een mooie heldere beek moet je niet bij de Reest zijn. Dit beekje ontstaat in de buurt van Dedemsvaart en stroomt 37 kilometer verder bij Meppel het Meppelerdiep in. Gelukkig heeft de beek haar meanders nog en werd de Reest nooit genormaliseerd. ( rechtgetrokken).

de eikengaard van boerderij 't Ende

Eikengaard

Na het passeren van de boerderij valt de eikengaard op. Een eikengaard is een groep in rijen geplante eiken met als doel: houtopbrengst. De boer die de eiken plantte wist natuurlijk ook wel dat eiken erg veel tijd nodig hebben om hout te leveren voor de uitbreiding van de boerderij. Het was een investering voor de toekomst. Voordat je uit een eik mooi stevige gebinten kon halen was je twee generaties verder. Als je een eikengaard weet te herkennen valt op dat er veel meer boerderijen in het Reestdal zijn met een groep grote eiken op het erf.

Na zes mooie wandelkilometers loop je richting de parkeerplaats.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit bericht is geplaatst in wandelen en getagd , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>