Talloze meanders heeft het grensbeekje de Reest nog. Dat is heel bijzonder want in de 19e en 20st eeuw zijn in ons land talloze prachtige beken en rivieren (denk aan Regge en Vecht), genormaliseerd. Alleen het woord al….. Normaliseren betekende in de wereld van de waterschappen en de landbouw recht trekken. Door al die bochten voerde een beek veel te langzaam het water af. Dus al die bochten er uit, van een kronkelende beek naar een rechte afwateringssloot, een paar stuwen erin en klaar was Kees. Het was niet alleen de beek die naar de gallemiezen ging, ook het aangrenzende beekdal moest er aan geloven. Houtwallen, heggen, hakhoutbosjes weg er mee. Leve het efficiënte landschap !
De Reest heeft ze nog
Dat de Reest haar prachtige kronkels nog heeft is een verhaal op zich. Maar liefst zes keer is in het verleden geprobeerd om ook dit beekje te normaliseren. Steeds kwam het er niet van. Meer weten lees dan deze twee artikelen:
Zes keer stroomde de Reest door het oog van de naald deel 1
Zes keer stroomde de Reest door het oog van de naald deel 2
Vijf panoramafoto’s van meanders in de Reest:
Locatie : bruggetje over de Reest tussen het Overijsselse Den Westerhuis en het Drentse De Wildenberg. Het graspad door de hooilanden is onderdeel van een populaire wandelroute.
- Er zijn maar weinig plekken waar je langs de Reest kunt wandelen. In de tuin van Dickninge heb je zo’n plek.
De Reest meandert richting Meppel tussen de buurtschappen Rabbinge en Den Kaat door.
Avondsfeer in het Reestdal. Hier ter hoogte van de heide van De Wildenberg kabbelt het beekje tussen de hooilandjes door.
Tussen Den Oosterhuis en Schrapveen loopt een zandpad dat bij veel mensen niet bekend is.
