De houtsingel als land van melk en honing

September en oktober zijn de belangrijke maanden voor veel struiken en bomen. Dan moet het gebeuren: instandhouding van de soort zoals dat zo mooi heet. Zaden, vaak op het oog smakelijk verpakt in kleurrijke vruchten (vaak rood/oranje) moeten door de moederboom worden verspreid en wel zo ver mogelijk. Daar zijn vogels goed in. Ze eten de vruchten, verteren wel het vruchtvlees, maar niet de pitjes. Die komen overal en nergens terecht. In de Drentse beekdalen vind je nog mooie dichte houtsingels en houtwallen. Daar woekeren de hop en de kamperfoelie, haal je je handen open aan de takken van de bramen. Nu vind je er de vruchten van de meidoorn, de hondsroos, de Gelderse roos, de hulst, de lijsterbes en de kamperfoelie.  Eikentakken hangen vol met eikels. Hazelaars laten hun hazelnoten vallen. Voedsel te over. Luilekkerland, het land van melk en honing. Ook voor ons? Ja, maar de meeste fel gekleurde vruchten kunnen we niet eten. Of ze zijn gewoon niet lekker, of we worden er ziek van. Verkijk je bijvoorbeeld niet op de smakelijke uitziende bessen van de kamperfoelie. Die hangen in mooie trosjes aan de takken. Proef ze en je spuugt ze direct uit. Voor ons zijn ze giftig. Je gaat er van overgeven.

Dit bericht is geplaatst in Flora en getagd , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>