Het Reestdal.nl | een uniek beekdal

Reestdal in de winter populair bij ooievaars

Geplaatst op 17/01/2012 door Jan

De traditionele ooievaarwintertelling ziet er weer op. In het afgelopen weekend van 14 en 15 januari zijn op initiatief van STORK (Stichting Ooievaars Research &Knowhow) de ooievaars geteld, die in de winter in Nederland achter blijven. Even voor de duidelijkheid: van nature is de ooievaar een zomergast. In het vroege voorjaar komen deze vogels uit het zuiden van Europa of Afrika naar Nederland om er te broeden en hun jongen groot te brengen. Eind augustus zorgt de trekdrang weer voor een tocht naar zuidelijke oorden. Wat wil echter het geval? Momentel verblijven tussen de 600 en 700 ooievaars in ons land. Door vrijwilligers zijn ze op veel locaties geteld. De meeste ooievaars waren te zien in de benedenloop van de Reest. Het Reestdal is een plek waar ooievaars zich dus prima thuis voelen. Natuurlijk heeft dit te maken met de aanwezigheid van het meest succesvolle ooievaarsbuitenstation van Nederland: De Lokkerij. Maar er is meer aan de hand. Op de website www.ooievaars.eu legt STORK uit:

In zachte winters kunnen ooievaars zelf redelijk gemakkelijk voedsel bemachtigen. Er zijn ooievaars die in de zomer gebruik maken van plekken waar wordt bijgevoerd en toch op trek gaan. Er zijn er ook die in de broedperiode onafhankelijk zijn van bijvoeren en vervolgens in Nederland overwinteren. Er zijn zelfs ooievaars die het ene jaar wel op trek gaan en het andere jaar niet. Waar ooievaars de ′keus′ op baseren om wel of niet op trek te gaan, is niet bekend. Het heeft ongetwijfeld iets met het voedselaanbod te maken, maar er zijn ook andere factoren in het spel.

Er werden in 2012 meer overwinterende ooievaars geteld dan in 2011. Voor meer gegevens, zie de website van STORK: www.ooievaars.eu

Geplaatst in Fauna, Geen rubriek | Getagd De Lokkerij, ooievaars reestdal, ooievaarstelling, stork | Een reactie plaatsen

Geen natte voeten in het Reestdal

Geplaatst op 06/01/2012 door Jan

Het hoge water heeft de gemoederen aardig bezig gehouden. In veel delen van ons land hadden de waterschappen veel moeite om het water in bedwang te houden. In het Reestdal is er niets aan de hand, alleen in de benedenloop, zo tussen IJhorst en Meppel staan de aangrenzende hooilanden blank. Maar dat is voor een natte winter normaal. Vroeger stond ‘s winters het hele Reestdal onder water. Van Dedemsvaart tot Meppel was het een grote watervlakte. In koude winters kon er over grote afstanden worden geschaatst. Ouderen hebben het daar nog wel eens over. Die tijd komt waarschijnlijk niet weer terug. Het zou eigenlijk wel moeten. Waarom voeren we dat water altijd zo snel weg?

Geplaatst in De Reest, Geen rubriek | Getagd hoog water Reestdal | Een reactie plaatsen

Ecoducten over de N48 : primeur voor Noord-Nederland

Geplaatst op 06/12/2011 door Jan

Iedere automobilist die met enige regelmaat over de N48 tussen Balkbrug en Hoogeveen rijdt kent ze: de twee indrukwekkende brede ecoducten die de fauna in de regio een veilige overtocht moeten garanderen. De ene ligt ter hoogte van Linde, de andere bevindt zich op de plaats van een voomalig (en gevaarlijk) kruispunt vlak buiten Zuidwolde. Half november werden ze officieel geopend. Ze hebben dankzij een prijsvraag onder de inwoners van de gemeente De Wolden leuke namen gekregen. Het ecoduct bij Linde heet Stiggeltie en die bij Zuidwolde draagt de naam Suthwalda. Dit laatste bouwwerk heeft nog een andere functie. Er is ook een fietspad overheen aangelegd. Hier kunnen reeën en dassen hand in hand met fietsers de overkant van de drukke N48 bereiken. In de praktijk zal hier wel sprake zijn van een soort ploegendienst. Fietsers overdag en de dierenwereld ’s nachts. Suthwalda wordt dan ook een combiduct genoemd.

Lees verder →

Geplaatst in Algemeen | Getagd ecoducten N48, EHS, Stiggeltie, Suthwalda | Een reactie plaatsen

Waterberging en nieuwe natuur bij het Jodenvonder

Geplaatst op 14/11/2011 door Jan

Deze week is men begonnen met het ontwikkelen van een laaggelegen gebied in de buurt van het Jodenvonder. Het doel van deze werkzaamheden is tweeledig. Het natuurgebied maakt deel uit van de Ecologische Hoofdstructuur, die natuurgebieden in ons land met elkaar moet verbinden en de te verwachten wateroverlast als gevolg van het opwarmen van onze planeet vraagt om meer laagtes in het landschap. Natuurvriendelijke (langzaam oplopende) oevers en laaggelegen grasland kunnen prima extra water opvangen en vasthouden als dat nodig is. Beheerder Het Drents Landschap en Waterschap Reest en Wieden werken in dit project dan ook samen om er iets moois van te maken. In de toekomst kan hierdoor ongeveer 5000 kuub water meer dan in de huidige situatie worden vastgehouden. De vrijkomende grond wordt in de randzone langs de N48 verwerkt in een wal. De hogere delen van het gebied worden ingeplant met bos. In de natte overgangszone zal spontaan wilgenstruweel en broekbos ontstaan. De wandelroute ‘Loop van de Reest’ die door het gebied gaat maakt nu nog een gevaarlijke oversteek over de N48. De route is na uitvoering van het plan omgelegd naar de oversteek Nolderweg.

Doel van de ingrepen in het gebied bij het Jodenvonder is om hier uiteindelijk een gevarieerde natuur te laten ontstaan met moeras. De bosaanplant op de hogere delen rond de waterberging zal zich ontwikkelen tot een rijk bos van elzen en berken. In de lagere delen wordt gestreefd naar (spontane) ontwikkeling van broekbos.

Geplaatst in Bescherming, Geen rubriek | Getagd jodenvonder, nieuwe natuur Jodenvonder, nieuwe natuur Reestdal | Een reactie plaatsen

Nieuwe kansen voor de heide op Takkenhoogte

Geplaatst op 11/11/2011 door Jan

Het was afgelopen weken een drukte van belang op de Nieuwe Dijk in de gemeente De Wolden. Zandauto’s reden af en aan. Op een stuk grasland schraapte een shovel de donkere bouwvoor tot op het gele zand weg. Wat was er aan de hand?Natuurreservaat Meeuwenveen/Takkenhoogte ligt in het beekdal van de Reest. Beekdalen verzorgen de afvoer van water en zijn van grote waarde voor natuur en landschap. Klimaatverandering vraagt om meer ruimte en aandacht voor water. Die ruimte zit vooral in de beekdalen. De overheden in ons land zien in dat beekdalherstel ons in de toekomst kan redden van wateroverlast. Maar er is meer. Takkenhoogte maakt deel uit van de Ecologische Hoofd Structuur (EHS). Natuurgebieden moeten met elkaar verbonden worden om flora en fauna meer kansen te geven in ons dichtbevolkte land. Het kleine beetje natuur dat we nog hebben moet dan wel een goede kwaliteit hebben. Om de kwaliteit en de natuurwaarden van het reservaat Meeuwenveen/Takkenhoogte te verbeteren is een perceel grasland met een oppervlakte van ongeveer 7 ha veranderd in een zandvlakte waar in de komende jaren nieuwe heide moet ontstaan. Het grasland lag als een soort enclave temidden van drie heidereservaten: Takkenhoogte,Meeuwenveen en De Wildenberg. Sinds 2003 was het eigendom van Het Drents Landschap. In 1954 was het nog heide. Nu is de voedselrijke toplaag van het grasland zo’n 30 cm. afgegraven tot op het gele zure zand. Onderzoek heeft uitgewezen, dat de kwaliteit van deze zandbodem zo voedselarm is, dat er in de komende jaren weer nieuwe heide kan ontstaan. De kans is namelijk groot, dat er nog kiemkrachtige heidezaden in de bodem voorkomen. Volgend jaar al moeten de eerste kleine heidezaailingen al te zien zijn. In de gaten houden dus. Oh ja, Wat er met het zand is gebeurd? Dat is gebruikt bij de aanleg van het ecoduct over deN48 bij Linde. Ook een onderdeel van de EHS.

meer info: klik hier

Geplaatst in Bescherming, De mooiste plekjes | Getagd meeuwenveen/takkenhoogte, nieuwe heide op Takkenhoogte, voedselrijke toplaag | Een reactie plaatsen

Het Reggepad: van Hulsen naar Zuna : 9 kilometer

Geplaatst op 01/11/2011 door Jan

De werkzaamheden in het herstelproject De Visschebelt lijken afgerond. Nu mag de natuur het hier overnemen. De Regge heeft een klein stukje glans terug gekregen. Wat prachtig voor de bewoners van deze streek, ze kunnen de komende jaren zien hoe het gebied zich ontwikkelt. Nieuwe kansen voor flora en fauna! Nieuwe mogelijkheden voor de recreatie ook. Vanaf de brug bij Hulsen loopt de route langs de linker oever van de Regge. De rivier is hier nauwelijks te zien. Diep gelegen achter hoge kades en een stevige boswal. De bebouwde kom van Nijverdal levert toch nog wandelplezier op. De omgeving van de restanten van landgoed Lees verder →

Geplaatst in Geen rubriek, Reggepad | Getagd Eversberg, herstelproject Veldkamp, stuw van notter, zuna | Een reactie plaatsen

Oktoberluchten

Geplaatst op 09/10/2011 door Jan

Zaterdag 8 oktober was een typische herfstdag. Pittige temperatuur, regenbuien afgewisseld met felle opklaringen. Dat levert vaak mooie fotogenieke luchten op, zeker na of vlak voor een bui. De eerste foto is gemaakt op landgoed Dickninge, met uitzicht op de gerenoveerde stuw, de tweede opname laat de Reest zien ter hoogte van De Pieperij.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

De eik van Dickninge- oktober 2011

Geplaatst op 08/10/2011 door Jan

Nog even………….. dan ben ik even niet meer van deze wereld. Ik ga straks de winterslaap in. Al mijn processen komen op een laag pitje te staan. Mijn wortels nemen over een poosje nauwelijks water meer op. Hoeft ook niet, want als ik straks mijn bladeren kwijt ben (Ik word kaal!!) heb ik weinig water meer nodig. Ik stop straks met het maken van suiker en zuurstof. Even geen fotosynthese! De bladgroenkorrels, die ik in mijn (duizenden) bladeren heb worden nu langzaam afgebroken. Hierdoor krijgen mijn bladeren een bruine kleur. Nog een paar weken, dan vallen ze af. Toch heb ik best een voldaan gevoel over het afgelopen seizoen. Dorst heb ik niet gehad, wat mij betreft komt er weer zo’n natte zomer. Weet je dat een beetje eik zoals ik honderden liters water per dag nodig heeft? Het kan mij niet vaak genoeg regenen. Wat me ook een goed gevoel geeft, zijn al die eikels die onder me zijn neergevallen. Ik heb mijn best gedaan om mijn soort in stand te houden. Natuurlijk weet ik dat de meeste eikels op een ongunstige plek terecht komen en dat ze worden versleept of opgegeten. Of door kinderen verzameld voor de herfsttafel op school. Bestaat die herfsttafel trouwens nog? (http://www.trouw.nl/tr/nl/4332/Groen/article/detail/2957386/2011/10/07/De-aarde-vergaat-maar-we-kunnen-wel-goed-spellen.dhtml ) Ik zie steeds minder ouders met kinderen bij me langs komen. Hebben ze geen tijd meer voor een fijne wandeling? Beseffen ouders wel, hoe belangrijk het is om kinderen in aanraking te brengen met de natuur?

Let eens op mijn bladeren. Zie je wat er tussen zit? De knoppen voor het volgend jaar! De herfst is dus niet alleen een seizoen van afbraak, voor wie het zien wil…..ik ben al klaar voor de komende lente. Waar ik me wel een beetje zorgen over maak is de zwavelzwam op mijn stam. Deze ordinaire parasiet zuigt met zijn schimmeldraden stoffen uit mijn lijf. En daar houd ik niet van. Erg veel last heb ik er niet van, maar ik ben bang dat ie me uiteindelijk zwakker maakt. Laten we het beste ervan hopen.

Mooie video over het ontkiemen van een eikel.

http://www.zie.nl/video/opmerkelijk/Van-eikel-tot-eik/m1ezsnof462a

Meer eik van Dickninge: http://hetreestdal.nl/?cat=415

Geplaatst in Eik van Dickninge | Getagd bladgroenkorrels, eik, eik van dickninge, herfsttafel, zwavelzwam | Een reactie plaatsen

Het Nederlandse Landschap, niet alleen maar kommer en kwel…

Geplaatst op 02/10/2011 door Jan

Frank Berendse, hoogleraar natuurbeheer en plantenecologie, wandelde en fietste de afgelopen twee jaar door Nederland om de staat van de Nederlandse natuur te onderzoeken. Hij werd er afwisselend vrolijk en somber van. De stemming werd bepaald door de functie die het landschap vervulde. Op locaties waar de agrarische bedrijfsvoering de boventoon voerde was somberheid troef. Veel “groen asfalt” ,zoals uitgestrekte monotone landerijen met Engels raaigras of maïs. Het intensief bewerkte boerenlandschap wordt door Berendse “Het dode land van Braks en Bleker” genoemd.”Ik noem ze de rentmeesters van de verschroeide aarde”. Gelukkig zijn er nog een heleboel plekken in ons land waar de biodiversiteit nog behoorlijk op peil is. Dat zijn dan vaak wel de locaties waar de kleinschaligheid bewaard is gebleven. Of de beschermde natuurgebieden. Dankzij inspanningen van de natuurbescherming is er nog veel te genieten in dit land. Maar juist dit beheer staat momenteel onder grote druk. Minder geld voor natuurbeheer zal snel leiden tot verlies van tientallen soorten.Met zijn boek boek wil Frank Berendse proberen het draagvlak voor natuur terug te brengen. “Ik heb gezocht naar een toegankelijke vorm waarin ik mijn kennis kan aanbieden. Ik moest op zoek naar avontuurtjes, die ik de lezer kan voorschotelen” Lees verder →

Geplaatst in Algemeen, Nederland wandelland | Getagd Frank Berendse, groen asfalt, Natuur in Nederland | Een reactie plaatsen

Goed nieuws voor wandelaars

Geplaatst op 25/09/2011 door Jan

Op 3 november 2011 verschijnt de langeafstandswandeling De Loop van de Drentsche Aa. Meer dan 150 kilometer wandelplezier in een van de mooiste beekdalen van Nederland: het beek-en esdorpenlandschap Drentsche Aa. De route begint in Assen en na een heleboel kronkels en lussen eindigt de wandeling in Groningen. De route is bedacht door Roelof Huisman uit Assen. Hij heeft er alles aan gedaan om zo veel mogelijk gebruik te maken van onverharde en niet al te bekende paden. Een tocht vol verrassingen dus! Op de website van het Drents Landschap is deze uitgave nu al de meest bestelde wandelroute. Veel wandelaars kijken dus reikhalzend uit naar het verschijnen van het mooi en practisch uitgegeven boekje. De Loop van de Drentsche Aa is de derde langeafstandswandeling die Het Drentse Landschap uitgeeft. Eerder verschenen De Loop van de Reest (110 kilometer)en De Loop van het Oude Diep (120 kilometer). De gidsjes zij allemaal op dezelfde practische manier gelayout. Nieuw in het door Bertus Boivin geschreven Loop van de Drentsche Aa is de aandacht voor kunst. Bij elke etappe is er aandacht voor een gedicht of een kunstwerk. Is het toevallig, dat deze drie langeafstandswandelingen steeds een beek of beekdal als leiddraad hebben? Nee dus. De provincie Drenthe is op haar mooist in die gebieden waar water invloed heeft gehad op het landschap en waar eeuwenlang mensen hebben gewoond om juist op die grens van water en land hun bestaan te vinden. In beekdalen vind je daarom historie, cultuur en natuur. Het ligt als het ware voor het oprapen. Er is veel van dit alles vernield en verdwenen, er is veel bewaard gebleven. Beekdalen bieden kleinschaligheid en variatie en zijn wandelparadijzen voor liefhebbers van plekjes die je weemoedig doen terug verlangen naar de wereld van zo’n 100 jaar geleden. Wandelaars, bestellen dus!