Geen problemen met de Reest die het water niet kwijt kan. Natuurlijk is in dit deel van ons land veel water gevallen, maar zo erg als in Twente en de Achterhoek was het niet. Dus geen oneindige watervlaktes in het benedenstroomse deel van het Reestdal. Wel erg veel natte hooilanden grenzend aan de Reest. Door het hoge gras valt het water niet op, maar het is er erg nat. De Reest doet dus wat ie eigenlijk veel vaker moet doen:
buiten de oevers treden. Vroeger gebeurde dat in de zomer veel vaker. Dan zagen de boeren het hooi wegdrijven. Nu heeft het Waterschap alles onder controle. Overtollig water wordt zo snel mogelijk afgevoerd. Maar hoe lang duurt dat nog? Er gaat in de komende jaren wel het een en ander gebeuren. Zeker is, dat het Reestdal natter gaat worden.
Een sprinkhaan van de Rode Lijst. Dus zeldzaam. Maar niet in het Reestdal. Als je in juli of augustus op een mooie zomerse dag of avond door een hooilandje loopt, springen de moerassprinkhanen soms voor je uit. En met een beetje geluk en geduld zijn ze zo nieuwsgierig dat ze bij een grasstengel omhoog kruipen om je eens goed te bekijken. Een mooie kans om ze te fotograferen.
De moerassprinkhaan is een grote veldsprinkhaan. Hij is vrij makkelijk te herkennen. De kleur van het beestje is geelgroen soms met rode vlekjes. De dijen zijn rood gekleurd. Het is de sprinkhaan met “de rode billen”.
Lees meer… →
Erg veel heide is er niet meer in ons land. Duizenden hectares zijn (vooral) in de eerste helft van de 20ste eeuw in cultuur gebracht. Rond 1830 was 20% van ons land nog bedekt met heide en hoogveen. (600.000 ha) Momenteel bedraagt de oppervlakte aan heide nog zo’n 35.000 ha. Heidebeheer is vooral mensenwerk. Laat je moeder natuur haar gang gaan, dan verandert heide binnen tien jaar in bos. Willen we de kleine en grote heideterreinen houden, dan is er dus voortdurend werk aan de winkel. Vroeger werden de heidevelden beheerd door boeren die aan de rand van de heide woonden. Schaapskudden hielden de heide open en stukken heide werd regelmatig geplagd of gemaaid. Tegenwoordig worden
heidepercelen machinaal geplagd. Na het verdwijnen van de bovenlaag is de gele/witte zandbodem zichtbaar. Op De Wildenberg (eigendom van Het Drents Landschap) is een paar jaar geleden een deel van de heide geplagd. Zo’n biotoop biedt heide weer nieuwe levenskansen. In de bodem is vaak nog kiemkrachtig zaad aanwezig. Na een paar jaar kan de heide zich op zo’n plek weer herstellen. Nu zijn het niet alleen jonge heideplantjes die terugkomen. Sterker nog, het zijn in de eerste jaren vooral hele andere planten die van de aangeboden kansen profiteren Lees meer… →
Het heeft de afgelopen dagen flink geregend. Vandaag (maandag16 augustus) lijkt het droog te blijven. Het is zwaarbewolkt, misschien zien we vanmiddag de zon nog even. De temperatuur is goed: ongeveer 20 graden. Lekker wandelweer.We starten op de plek waar we in mei geëindigd zijn. Het kaarsrechte Kanaal Almelo-Nordhorn. Het riet aan de oevers is op sommige plaatsen zo hoog, dat je het water moeilijk kunt zien. We lopen over het modderige zandpad door het vochtige Voltherbroek. Het woordje “broek” duidt al op de aanwezigheid van moerassig land. Lees meer… →
Echt veel uitstraling heeft de naam van dit natuurgebiedje niet, maar dat hoeft geen reden te zijn om dit reservaat van Het Drentse Landschap te mijden. Je kunt hier namelijk een hele aardige wandeling maken. De route is met paarse koppen gemarkeerd en is ongeveer 5 kilometer lang en afwisselend. De route gaat door slagen (langgerekte bospercelen) door strak boerenland, over stukjes heide en passeert Het Zwarte Gat, een veenplas.
Egge
Vroeger, zo rond het eind van de 19e eeuw, zag het landschap ten zuidoosten van Zuidwolde er heel anders uit. Zoals nog op veel meer plekken: uitgestrekte heidevelden met vennetjes en kleine beekjes. Het moet een mooi, maar verlaten landschap zijn geweest. Het veenloopje de Egge (net als de Reest een veenbeek) kabbelde door de grote stille heide. Smalle voetpaden doorkruisten de natte veengebieden. Als het schemerig werd moest je er niet zijn. Buiten de paadjes was het moeras meedogenloos als je er in Lees meer… →
Op de Zuidberg, een kleine akker vlak achter het kerkhof van Oud-Avereest, heeft Landschap Overijssel in samenwerking met de natuurwerkgroep de Reest vier gewassen ingezaaid: winterrogge, haver, spelt en boekweit. De gewassen worden verbouwd in vier langgerekte stroken van 6×100 meter. In de komende jaren zal dit project worden voortgezet. De natuurwerkgroep de Reest heeft langs het kerkenpad vier infopaneeltjes geplaatst. Deze website geeft de komende tijd informatie over de vier landbouwgewassen,die op de Zuidberg zijn ingezaaid.
Lees meer… →
In het Reestdal wonen veel kunstenaars. Daniel Douglas is er een van. Op een mooie zomeravond in juni vond deze jonge talentvolle schilder inspiratie aan de oever van de Reest. Object: het Reestbruggetje achter het kerkje van Oud-Avereest. Daniel heeft veel met het Reestdal: ” Als kind kwam ik hier al. We zochten dan mooie plekjes om te schilderen. Er zijn veel mooie locaties in dit gebied. Ik vind vooral de omgeving van Rabbinge en Den Kaat prachtig. Het schilderen van landschappen vind ik leuk om te
doen, toch zie ik mezelf meer al een portretschilder. Ik heb op meerdere plekken schilderijen van locaties in het Reestdal gemaakt”.
Voor meer info:
http://www.danieldouglas.nl/
Binnenkort vindt op de Zuidberg (akker achter kerkhof Oud-Avereest) een bijzondere gebeurtenis plaats. De natuurwerkgroep de Reest biedt Landschap Overijssel dan vier infopanelen aan met informatie over (oude) landbouwgewassen. De es waar de gewassen zijn ingezaaid is eigendom van Landschap Overijssel. In het najaar van 2009 zijn hier spelt en winterrogge ingezaaid, dit voorjaar haver en boekweit.
De akker ligt langs het veel bewandelde kerkenpad .Het is nu al een prachtig gezicht hoe de gewassen, die in vier stroken van 6×100 meter zijn ingezaaid, zich ontwikkelen. Veel wandelaars blijven nu al staan kijken. De natuurwerkgroep financiert dit project uit de opbrengst van de verkoop van openhaard hout.
Tijdens de winter wordt door de werkgroep landschapbeheer gewerkt in de reservaten van Landschap Overijssel. Amerikaanse vogelkers wordt verwijderd,elzensingels worden afgezet,opslag wordt verwijderd,enz. Dit alles levert veel brandhout op. Als wederdienst mag de natuurwerkgroep de opbrengst zelf houden. Een deel van dit geld worden besteed aan het algemene belang. Met dit project hoopt de natuurwerkgroep de belangstelling voor (oude) landbouwgewassen te stimuleren.
Vandaag,5 juni 2010 vond op buurtschap Den Kaat in het Reestdal een op merkelijke gebeurtenis plaats. Onder prachtige weersomstandigheden en in een schitterend landschap werd de 10.000-ste Nederlandse jonge ooievaar geringd. Het eerste exemplaar werd geringd in 1969. Het ringen werd bijgewoond door de heer F.Koopman van Ooievaarsbuitenstation De Lokkerij bij De Wijk, leden van de natuurwerkgroep De Reest ( de nestpaal is eigendom van de vereniging) en de pers. Lees meer… →
Achter het kerkje van Oud-Avereest ligt de Zuidberg. Deze verhoging is niet meer dan een zandbult,een dekzandrug zoals het in geologische kringen wordt genoemd.Ze zijn in de laatste ijstijd ontstaan toen de wind vrij spel had en grote hoeveelheden zand verplaatste.
essen
In de Middeleeuwen al werden deze dekzandruggen door de boeren als kleine akkertjes gebruikt. In het
Reestdal worden deze akkertjes essen genoemd. Er zijn er veel verdwenen,maar gelukkig zijn er ook nog veel over. De meeste essen aan de randen van het Reestdal zijn in beheer van Het Drents Landschap of Landschap Overijssel. Deze beide organisaties beheren het Reestdal,zoals dat een kleine honderd jaar geleden nog gebeurde. Op de meeste essen wordt winterrogge verbouwd, een gewas dat in het Reestdal eeuwenlang is verbouwd. Lees meer… →
Geen problemen met de Reest die het water niet kwijt kan. Natuurlijk is in dit deel van ons land veel water gevallen, maar zo erg als in Twente en de Achterhoek was het niet. Dus geen oneindige watervlaktes in het benedenstroomse deel van het Reestdal. Wel erg veel natte hooilanden grenzend aan de Reest. Door het hoge gras valt het water niet op, maar het is er erg nat. De Reest doet dus wat ie eigenlijk veel vaker moet doen:
buiten de oevers treden. Vroeger gebeurde dat in de zomer veel vaker. Dan zagen de boeren het hooi wegdrijven. Nu heeft het Waterschap alles onder controle. Overtollig water wordt zo snel mogelijk afgevoerd. Maar hoe lang duurt dat nog? Er gaat in de komende jaren wel het een en ander gebeuren. Zeker is, dat het Reestdal natter gaat worden.
