De herfst is mooi op landgoederen Dickninge en De Havixhorst

Het Reestdal heeft zo zijn wandelpareltjes. Voor een tocht door een oud beekdallandschap met alles er op en aan moet je bij Oud-Avereest zijn. Of bij ‘t Ende aan De Stapel. Daar loop je langs oude essen, natte hooilandjes, hakhoutbosjes. Dan weer passeer je bos en hei. En natuurlijk kronkelt de Reest er door het landschap.

Herfstkleurende beukenbomen langs de slotgracht van De Havixhorst

Rijkdom

Het Reestdal tussen IJhorst en Meppel ziet er wat anders uit. Het is er vlakker en opener. De Reest is er vaak onzichtbaar al meandert het beekje hier wel door het beekdal. Er is nog een verschil. Je vindt er landgoederen. Ook met alles er op en aan. Statige huizen,oprijlanen, grachten en vijvers, Lees verder

Geplaatst in De mooiste plekjes, wandelen | Een reactie plaatsen

Het Reestdalrund heeft een leven als een echte koe

Maine Anjous gedijen goed in De Vledders

 

André Woertink is veehouder in Balkbrug. Zijn bedrijf heet Reestdalrund. Ligboxenstallen en melkrobots heeft hij niet, want André houdt vleeskoeien. Zijn koeien lopen het grootste deel van het jaar buiten in de natuur, voornamelijk in terreinen van natuurorganisaties, zoals Landschap Overijssel en Natuurmonumenten.  De runderen zijn oorspronkelijk van Franse makelij. Rustige

Mooie relatie tussen boer en zijn vee

koeien met een zachte uitstraling: Maine Anjou heet het ras. André heeft een bijzondere band met zijn vee. We zoeken drie kuddes op in de uitgestrekte hooilanden van De Vledders. Met de terreinwagen hobbelen we de ruige graslanden in. Het duurt niet lang of we worden besnuffeld en nieuwsgierig bekeken door prachtige stevige roodbonte koeien. Wat opvalt is de aanwezigheid van veel kalveren en een indrukwekkende stier. Toch krijg je nooit het idee, dat je moet uitkijken. De runderen maken een wat lome relaxte indruk. André is gek op zijn koeien, hij straalt het ook uit. Als hij tussen zijn koeien staat beginnen zijn ogen te glimmen. Je ziet hem genieten. Niet alleen van het vee, ook van de prachtige omgeving waarin deze koeien mogen grazen.

Even controleren of alles goed gaat

Wat zijn dit voor koeien?

“Dit zijn de Maine Anjous. Koeien met bijzondere eigenschappen en een hoog rendement. Ze kunnen groot worden van gras en zijn daardoor heel geschikt om in natuurgebieden te grazen. De koe krijgt een kalf dat acht maanden bij de moeder kan zuigen. De moeder kan dan weer opnieuw een kalf krijgen. Deze koeien zijn heel super in de omgang. Misschien is dit wel het makkelijkste vleesras dat er is. Als je ze liefde geeft, krijg je liefde terug. Het zijn lieve brave dieren en dat zie je aan het eind van het verhaal ook weer terug in de kwaliteit van het vlees.” Een wel heel brutale koe ziet de auto als speelgoed. “Ga nou met die poten van mijn auto af, Lummel ! “Vroeger is dit ras in Frankrijk gebruikt als dubbeldoelkoe, dus voor de melk en het vlees. In Nederland gebeurde dit ook met de  Maas-Rijn-IJsselvee koeien. Die zijn ook roodbont, maar iets witter van kleur. De laatste jaren wordt de Maine Anjou in Frankrijk vooral ingezet voor het vlees. Een leuke eigenschap van het Maine Anjou vlees is dat het doorregen vet heeft, dat zie je ook bij Hereford en Black Angus koeien. Door het vlees lopen heel veel kleine vetadertjes. Hierdoor krijgt het vlees een sappige structuur. Doordat de dieren buiten lopen en alleen maar grassen eten en geen granen, bevat het vlees omega 3. Als je koeien granen laat eten krijg je omega 6. Het vet van de omega 3 koeien is zachter en geler. Het is vele malen smakelijker dat wit vet”

Waarom kies je hiervoor, je kunt toch ook melkveehouder zijn met een

Kalveren blijven bij de moeder

ligboxenstal en een paar honderd koeien ?

“Twintig jaar terug hebben we bewust gekozen voor duurzaamheid. De eerste tien jaar waren niet zo makkelijk, want je liep steeds tegen een muur, maar de laatste tien jaar zie je de consument steeds kritischer worden over de kwaliteit van het voedsel. Wacht even, ik moet even ingrijpen. “Ga eens met je kop uit die auto ! Dat mag niet !” Het is ook geen gezicht: een grote stier met zijn kop door het zijraam van de auto .

“We hebben gekozen om op biologische basis te gaan werken. Ik heb geen gevoel bij de intensieve veehouderij. Wat dierenwelzijn betreft niet, er is geen weidegang. Deze manier van werken met koeien geeft me wel een goed gevoel.”

Kruidenrijke graslanden

Deze koeien lopen hier in de vrije natuur, die zijn heel wat beter af dan heel veel soortgenoten.

“Jazeker, we werken met een koe per hectare. Ze blijven van april tot december lekker buiten. Deze koeien lopen in terrein waar geen kunstmest en bestrijdingsmiddelen worden gebruikt, ze krijgen lekker veel ruimte en als je goed naar het land kijkt, er is hier genoeg te eten. Veel gras met allerlei kruiden er tussen. In het voorjaar is het hier geel Lees verder

Geplaatst in Biologische streekproducten, Interviews | Getagd , , , | Een reactie plaatsen

Ook de schaapherder kent stress

Schapen op De Wildenberg

Vroeger liepen er op heidevelden aan de rand van het Reestdal herders met hun kudde schapen. Hier en daar zie je nog een oude schaapskooi. Op de heide van De Wildenberg loopt een kleine kudde Schonebeekers. Zonder herder, het terrein is omrasterd. Nee, voor

Schaapskooi Ruinen: de kudde komt terug

een kudde met een echte schaapherder moet je naar de grotere heidevelden. De Lemelerberg of het Dwingelderveld bijvoorbeeld. De schaapskooi van Ruinen is ‘s zomers een toeristische attractie als de kudde in de namiddag weer terug komt van de grote stille heide.

Het tv pogramma 2Doc maakte een prachtige documentaire over het beroep schaapherder. Het verhaal speelt zich af in het mooie Drents Friese Woud. In de aankondiging staat:

We ontmoeten schaapherder Catrinus Homan. Vol passie laat hij zien welke werkzaamheden hij allemaal moet verrichten om de natuur en de kudde gezond te houden. De film laat je denken dat Homan een prachtig en rustig leven heeft, maar al snel wordt duidelijk dat stress de herder belaagt. Dit moeilijke proces komt in schril contrast te staan met het in eerste instantie jaloersmakende beroep van herder. De kijker zal onder de indruk raken en respect krijgen voor de herder, zijn dieren en de natuur. 

Klik hier om het programma te zien.

Geplaatst in Vroeger en nu | Getagd | Een reactie plaatsen

Project Rabbingerveld : de heide wordt groter

Op de flank van het Reestdal onder Zuidwolde is het project Rabbingerveld nu voor een groot deel afgerond. De bewoners van  de Nieuwe Dijk zullen dit niet erg vinden. De ( voedselrijke )bovenlaag van de grond is over een hele grote oppervlakte afgevoerd. Dat betekende veel herrie van af en aan rijdende volle en lege kiepwagens. Nog niet alle grond is weg. Vanaf de weg zijn de zandbulten goed te zien. Het grasland is nu veranderd

De zonnedauw is een pionier

in een grote kale (gele) zandvlakte. Dat zal in de komende jaren snel veranderen. Als er nog zaden van vroegere heideplanten in de grond aanwezig zijn ( vaak is dat zo) zal het terrein over een paar jaar zichtbaar veranderen in mooie heide. Al gauw zal de bodem ook bedekt worden met pioniersplanten, zoals zonnedauw, moeraswolfsklauw en vele soorten mossen. 

Schotse Hooglanders Rabbingerveld in 2015

Terrein moet wel open blijven

Minder leuk: zaailingen van berk, vuilboom en grove den gaan dankbaar gebruik maken van de nieuwe kansen. Deze boompjes moeten er wel uit, anders verandert de heide in bos. Daar weten vrijwilligers van de natuurwerkgroep de Reest inmiddels alles van. De beste oplossing lijkt op termijn de aanwezigheid van een kleine schaapskudde. Er liepen begin dit jaar nog twee Schotse Hooglanders in het terrein dat in 2005 al werd gerealiseerd. Ook die hadden een hele zware dobber om het terrein open te houden.  Het is mogelijk dat ze inmiddels verwerkt zijn in de biologische vleespakketten van Het Drents Landschap. Schotse Hooglanders eten het liefst de jonge blaadjes uit de top van de boompjes. Schapen, of misschien nog beter, geiten zijn veel minder kieskeurig. 

Samenwerking 

De uitbreiding van de heide vormt de tweede fase van een project onder de vlag van het Icoon-project Reestdal waarin Provincie Drenthe, Prolander, Waterschap Drents-Overijsselse Delta en Het Drentse Landschap samenwerken.

Rabbingerveld Eerste Fase anno 2015

 

Dynamiek van de bodem  

Het gebied, gelegen tussen de Nieuwe dijk en het Reestdal ter hoogte van Rabbinge, werd tot voor kort landbouwkundig gebruikt. Met de inrichting keert niet alleen de vroegere heide hier terug, maar ook het vroegere reliëf. Ook de aardkundige situatie zal vergelijkbaar zijn met die van voor de ruilverkaveling in het gebied.

Eerste fase in 2005- voedselrijke bovenlaag landbouwgrond wordt verwijderd

De eerste fase van het project werd tien jaar geleden uitgevoerd. In het toen ingerichte gebied hebben zich op hoge terreindelen al mooie zandkopjes ontwikkeld en vindt op heel kleine schaal verstuiving plaats. Actieve bodemvorming dus, die naar verwachting ook in het in te richten gebied gaat plaatsvinden. Naast verhoging van natuurwaarde en verbetering van de infiltratiefunctie voor het Reestdal, zal daarmee ook de aardkundige waarde wezenlijk verbeteren.

De twee foto’s laten de situaties zien in september 2015 en september 2016. Het grasland, grenzend aan het de heide van fase 1 is weggeschoven. Rest nu een zandvlakte. Volgend jaar om deze tijd maar weer een foto maken.

Rabbingerveld september 2015

Rabbingerveld september 2016

Geplaatst in Algemeen, Bescherming, Vroeger en nu | Getagd , , | Een reactie plaatsen

Een foodwalk door het voedselrijke Reestdal

Vlierbessen, hazelnoten, eikels, paddenstoelen, bramen, e.d. Wat een enorm aanbod aan vruchten en zaden in deze tijd van het jaar. Veel zoogdieren en vogels genieten ervan en doen dan vaak ongemerkt aan zaadverspreiding. In deze tijd van het jaar, als de bomen en struiken vol hangen met al dat lekkers besef je dat de natuur ook eetbaar is. Steeds meer mensen komen er tijdens een foodwalk achter dat buiten heel veel eetbaar of bruikbaar is. En niet alleen in de nazomer, nee het hele jaar door.  Zo gingen tien wandelaars met natuurgids Jacqueline van Dooren mee op zoek naar de eetbare en bruikbare natuur van het Reestdal.

Hondsdraf en zevenblad langs het Kerkenpad

We gaan een wandeling maken en onderweg kijken we naar de planten die we tegenkomen.  Een heleboel producten uit de natuur om ons heen zijn eetbaar, maar je kunt ze ook gebruiken voor andere doeleinden. “ Jaqueline van Dooren is natuurgids bij Landschap Overijssel ( sinds kort gediplomeerd). Haar specialiteit: de eetbare natuur op een enthousiaste en deskundige manier promoten. Gewapend met rieten mandje en geruite theedoek loopt Jacqueline richting het Kerkenpad. De tien excursiedeelnemers volgen.

Langs het kerkenpad

Na een kleine honderd meter volgt de eerste stop. Jacqueline vertelt over de meidoornbessen, waar je geen sap maar wel een heerlijke gelei van kunt maken. De Lees verder

Geplaatst in Flora, wandelen | Getagd | Een reactie plaatsen

Genieten van kunst in prachtig Reestdal

Het kan nog tot en met 25 september: genieten van een grote variatie aan kunst tijdens de manifestatie Grensloos Kunst Verkennen. En dat allemaal in een schitterende setting: het

Figuratieve beelden van Emile van der Kruk

gelukkig zo mooi bewaard gebleven Reestdal in en rond de dorpen IJhorst en De Wijk. Je kunt op donderdag tot en met zondag van 11.00 tot 17.00 u wandelend of fietsend langs 25 adressen. Hier exposeren de beeldende kunstenaars hun werk. De kunstobjecten zijn gemaakt door landelijk bekende kunstenaars, soms zelfs uit het buitenland. Kwaliteit verzekerd!  Ook al trekt de Reest een grens in het landschap, de kunst is echter grensloos. Toegankelijk en voor iedere bezoeker

Hart van de Reest - Femke van Dam

is er altijd wel iets dat verbaast en verwondert. Je moet wel een kaartje kopen om overal naar binnen te mogen. Duur is het niet: 3,50 euro per persoon en dan krijg je ook nog een erg mooi uitgevoerde catalogus met de route en veel bijzonderheden over alle kunstenaars. Kinderen tot 13 jaar mogen gratis mee.  Meer weten? Kijk op:https://grenslooskunstverkennen.nl/

Wolharige neushoorn struinde hier ooit door het landschap- Chantal de Wolde

Geplaatst in Algemeen, De mooiste plekjes | Getagd | Een reactie plaatsen

Koeien houden van de houtwal

Koeien genieten van de schaduw van de houtwal

Gelukkig zijn er nog wat overgebleven: houtwallen in het Reestdal. Ooit door de boer aangeplant als grensafscheiding of als veekering. Koeien houden van houtwallen. Als de zon fel schijnt en het is erg warm, zoeken ze de schaduw van de eiken op. Deze kudde geniet in het mooie oude cultuurlandschap in het Reestdal. De foto’s zijn genomen langs de Schiphorsterweg.

Geplaatst in Boerderijen | Getagd , | Een reactie plaatsen

De zon komt op boven ‘t Ende

Bruggetje over de reest bij 't Ende

Boerderij ‘t Ende is een van de oudste erven (boerderijen) van het Reestdal. Het erf lag helemaal aan het eind van de buurtschap De Stapel, op de flanken van het beekdal.  Al in de 15e eeuw woonden op deze plek mensen. De boerderij heeft gouden tijden gekend. Nu is het een van de mooiste (woon) boerderijen van het Reestdal. Het Drents Landschap heeft rond ‘t Ende een prachtige wandeling uitgezet. Vooral aan de westkant van de Stapelerweg wandel je door een heel mooi stukje Reestdal. Twee keer steek je de Reest over,  de route loopt dan deels door bezittingen van Landschap Overijssel. Als ‘s morgens rond 07.00 u de zon opkomt en langzaam de nevels uit het natte beekdal jaagt is het hier genieten.

Mooi ochtendlicht

Zon komt op boven Reestdal

Wandeling ‘t Ende aan de Reest.

 

Geplaatst in De mooiste plekjes | Getagd , | Een reactie plaatsen

De fotogenieke kudde van Takkenhoogte

Schotse Hooglanders op Takkenhoogte

Op de open vlakte van het natuurreservaat Takkenhoogte kom je al wandelend Schotse Hooglanders tegen. Meestal staan/liggen ze precies op of vlak langs het paadje waar jij langs wilt. De kudde heeft een aardige gewoonte. Tegen het krieken van de dag (vandaag ging de zon rond 07.00 u. op) zie je ze vaak langs de Nieuwe Dijk, de klinkerweg die De Wildenberg en Takkenhoogte doorkruist. Met als de oostelijke hemel als decor zijn deze indrukwekkende grazers erg fotogeniek.

Kudde in de mist

Grote grazers in de ochtendnevel

Geplaatst in Algemeen, De mooiste plekjes | Getagd | Een reactie plaatsen

Over biologische melk en natuurakkers

natuurakker nazomer in het Reestal

De natuur in ons land verarmt. Gelukkig niet overal. Ecosystemen waarin water een belangrijke rol speelt doen het relatief goed. Dat geldt niet voor het grootschalige agrarisch landschap. Daar draait alles om productie. Ruimte voor flora en fauna is er nauwelijks. Fiets of wandel maar eens door dat intensief bewerkte land. Het is strak, stil, steriel en droog. En vooral monotoon. Het is te simpel om de agrariër daarvan de schuld van te geven. We zijn er allemaal debet aan. Veel boeren willen best anders. Maar dan moet de consument wel meewerken.

Boer aan het woord

In een artikel in het dagblad Trouw is een boerenechtpaar aan het woord. Ze zijn na een lang proces overgestapt op de biologische manier van boeren:

“Veel boeren willen wel omschakelen naar biologisch, voornamelijk als gevolg van de veel betere prijs voor biologische melk. Maar wat de reden ook is, het is goed nieuws. Stel je Friesland eens voor met meer biologische boerenbedrijven. Of misschien wel alleen maar biologische bedrijven. Al die bloemen, dieren en vogels…

Helaas kan op dit moment niet iedereen die dat wil, biologisch worden. Leden van Friesland Campina met dat voornemen bijvoorbeeld komen op een wachtlijst. De reden: de markt kan niet meer biologische melk opnemen. Het aantal kopers van biologische producten stijgt namelijk niet snel genoeg. Melkveehouderijen produceren voor de markt. Ze kunnen de extra biologische melk dus niet kwijt. Dat is toch ontzettend jammer?

Dus als u weer eens boodschappen doet, grijp dan eens dat pak Weide Weelde-melk of zuivel met een eko-keurmerk. Dan draagt u actief bij aan een mooi landschap. Want we kunnen nu met recht zeggen: de consument is aan zet. En consumenten zijn wij allemaal” 

biodiversiteit in natuurakker

Natuurakker : toename van flora en fauna

Een andere manier om in het agrarisch gebied de biodiversiteit te vergroten is het inzaaien van natuurakkers. Een natuurakker is een akker met granen,akkerbloemen en kruiden en dat allemaal zonder productiedoeleinden. De akker wordt dus niet ingezaaid om later te oogsten. Het doel ligt op een heel ander terrein: de akker is een stukje natuur, dat meer kansen biedt aan flora en fauna. Er wordt niet bemest, er worden geen bestrijdingsmiddelen gebruikt, begrazing is er ook niet. In de winter blijft de natuurakker in tact. Zo bied je vogels,insecten zoogdieren e.d. bescherming en voedsel. In het voorjaar is zo’n akker ook een mooie broedplaats. Lees verder

Geplaatst in Akkerbouw, Landbouwgewassen in het Reestdal | Een reactie plaatsen