Als je vanaf Halfweg binnendoor naar Meppel rijdt en je kijkt naar het noorden, dan zie je het al: ondergelopen landerijen. In natte perioden treedt de Reest in dit benedenstroomse 
deel van het Reestdal gauw buiten de oevers. Vooral achter het ziekenhuis van Meppel en op de Reestouwe is het erg nat. Het levert wel mooie plaatjes op.
Tussen Balkbrug en Oud-Avereest ligt Den Huizen. Vijf boerderijen telt dit esgehucht. Het woord gehucht doet dit mooie plekje op de flanken van het Reestdal tekort. Misschien is het beter om te spreken van buurtschap. Den Huizen is sinds 1987 beschermd dorpsgezicht. De toenmalige gemeente Avereest wees Oud-Avereest en Den Huizen aan als kwetsbaar en monumentaal gebied. In het kader van artikel 20 van de monumentenwet werden deze twee buurtschappen beschermd voor de toekomst. Projectontwikkelaars hebben er niets te zoeken.
Al bewoond sinds de middeleeuwen
Het ontstaan van nederzettingen als Den Huizen heeft alles met het beekje de Reest te maken. Langs het stroompje gingen in de middeleeuwen boeren wonen. Het moet een hard bestaan geweest zijn, want de omgeving bestond vooral uit vochtige broekbossen, heide en moerassige venen. Je kon alleen een boerenbedrijfje runnen op de hogere zandkoppen die min of meer uit de venen omhoog staken. Hier kon je ook akkertjes aanleggen. Veel ruimte was er niet. Grote essen die door meerdere boeren werden gebruikt waren er niet, de omgeving leende zich er niet voor. Het was allemaal te klein, de akkertjes werden wel “eenmansessen” genoemd. Ruimte voor veel boerengezinnen ontbrak. Vandaar dat in het Reestdal op een aantal plekken nederzettingen ontstonden die vaak niet groter waren dan drie,vier boerderijen. Soms nog minder. Overal waar wat zandruggen lagen die geschikt
leken voor landbouw ontstonden gehuchten van een paar boerderijen: Den Kaat, De Pieperij, Rabbinge, Den Huizen, Oud-Avereest, Den Westerhuis, Bloemberg, De Stapel, enz.
Schapen in dienst van de landbouw
Het boerenbedrijf was langs de Reest vaak een gemengd bedrijf. Het verbouwen van gewassen op de essen stond centaal. Runderen graasden in de lage graslanden. Hooilanden werden regelmatig gemaaid. Schapen gingen de heidevelden in om ’s avond terug te keren in de potstal. Naast een van de boerderijen op Den Huizen staat nog een kleine schaapskooi. De mest werd vermengd met heideplaggen en uitgereden op de essen. Langzaam kreeg zo’n gele Continue reading
Veel zon zien we meestal niet in december. De meeste dagen zijn grijs en van dat karakterloze weer, vrolijk word je er niet echt van. Maar soms valt het mee, dan komt de weersverwachting helemaal niet uit. In de bewolking vallen niet voorspelde gaten en de zon brengt, ook al staat ie laag, het landschap in een andere sfeer. Dat gebeurde op de middag van dinsdag 15 december.
Uitkijkbult
Wandelen in het reservaat Meeuwenveen/Takkenhoogte is altijd mooi. Vanaf de uitkijkbult zie je hoe nat de heide momenteel is. Zonder de Schotse Hooglanders, ze staan tijdelijk in een weiland, lijkt de vlakte niet compleet. In de verte verdwijnt een zilverreiger in de begroeide oever van een ven. Grote groepen mezen vliegen van boom naar boom, op zoek naar zaden en andere lekkernij. Verder is het stil. Erg stil.
Voor een mooie wandeling in dit reservaat, kun je starten bij de parkeerplaats aan de Nieuwe Dijk. Op de vernieuwde website van Het Drentse Landschap staat meer info over het maken van een wandeling door dit gebied.
Uitzicht op Takkenhoogte
Meeuwenveen
In en rond IJhorst kun je mooi wandelen. Misschien is dit deel van het Reestdal wel een beetje ondergewaardeerd. De focus ligt bij de meeste wandelaars op Oud-Avereest, Landgoed De Havixhorst, Landgoed Dickninge en De Stapel. (Boerderij ‘t Ende)
Mooie omgeving
De omgeving van het dorp IJhorst heeft ook veel te bieden: rust, ruimte , historische plekken en een erg afwisselend landschap. In het boekje Kuierroute IJhorst staan drie gemarkeerde routes met een eigen kleur.(rood,geel en groen) Het zijn drie lussen van elke ongeveer 1o kilometer. Je kunt ze ook mooi combineren en er een langere wandeling van maken. wil je info over de geschiedenis van dit stukje Reestdal, loop dan vanuit het dorp de historische route. Die is met bruine pijlen gemarkeerd en is 6 kilometer lang. Ook deze route is deels te combineren met de andere drie lussen. Het boekje is te koop in
IJhorst, bij KroKro MultiPunt. Deze winkel ligt net als restaurant ‘t Vosje bij het startpunt van alle kuierroutes.
Groene route
We lopen de groene route. Die is goed gemarkeerd en komt langs mooie stukjes Reestdal: Oud-IJhorst met de monumentale kerken en aan de Reest het “Hemels Uitzicht”, Dunningen, waar ooit een havezate gestaan moet hebben, de meanderende Reest, het open landschap van het beekdal met mooie oude boerderijen en het IJhorster Bos.
Landgoed Dickninge is misschien wel de mooiste parel aan de ketting van wandelplekken in het Reestdal. Het ligt even buiten 
De Wijk. De Reest stroomt vlak achter het landgoed langs. Als je de route door de tuin loopt, kom je aan de oevers van dit grensriviertje. Oude bomen, zoals een paardenkastanje zorgen voor een aparte sfeer. Imposante beuken beschermen het herenhuis tegen de harde wind. Oude eiken staan aan de
rand van het beekdal. Op zo’n novembermiddag met gure hagelbuien en straffe windvlagen geeft dit alles een aparte sfeer. De foto’s zijn een beetje bewerkt.
Het waterschap Reest en Wieden heeft het herstelproject Reestdal afgerond. Er is veel gerealiseerd: knijpstuwen, verondiepingen, drempels, vistrappen, winterbedden, het is nogal wat. Het project “Samen over de Reest” is zelfs genomineerd als Beste waterbergingsproject met aandacht voor ruimtelijke kwaliteit” Het moet concurreren met twee andere projecten in het land. Op 30 november is de uitslag bekend.
Water bergen
Een van de doelstellingen is het water langer vasthouden (bergen) in het beekdal, zodat de benedenloop (lees: Meppel en omgeving) bij extreme neerslag niet al het afgevoerde regenwater moet verwerken. Dat betekent dus meer water in de boven-en middenloop van de Reest. Maar…. werkt het?
winterbed Paardelanden in oktober 2015
Paardelanden
De bovenloop van de Reest ligt ten noorden van Dedemsvaart. De Reest kronkelt als een klein slootje door de hooi-en graslanden van De Paardelanden en Noord Stegeren. Het waterschap heeft op deze locatie een stuwtje weggehaald, een winterbed aangelegd en een aantal vistrappen gemaakt. En verder stroomafwaarts liggen drempels en is de Reest op een aantal plekken ondieper gemaakt. Na de regenval van de afgelopen dagen is de het slootje veranderd in een brede beek. Het winterbed is nu een waterbed. In het verleden zag je de Reestlanden hier vrijwel nooit zo nat. Zien we hier het effect van het genomineerde project ? Dat zou mooi zijn.
Frank Berendse, hoogleraar natuurbeheer schreef in het voorwoord van zijn in 2011 verschenen boek Natuur in Nederland:
“Dit is een somber boek. Bovendien is het niet compleet. Althans, die zinnen had ik in gedachte , toen ik besloot om dit verslag te schrijven. Ik had mij voorgenomen om een laatste reeks van wandelingen door Nederland te maken om afscheid te nemen van de natuur waarmee ik was opgegroeid.
Het is anders gelopen. Het boerenland bood voldoende reden voor mijn somberheid. Maar daarbuiten gaven Bijenorchis en Kleine zilverreiger, oprukkend naar het noorden, Zeearend en Kraanvogel, opnieuw in Nederland, mijn rotsvaste pessimisme een flinke deuk. Vaak reisde ik door dode landschappen waar mest en bestrijdingsmiddelen hun werk hadden gedaan, maar even zo vaak waren mijn wandeltochten een reis door sprookjesland”
We zijn nu vier jaar verder. Vorige week publiceerde het Wereld Natuurfonds voor het eerst het “Living Planet Report-Natuur in Nederland”. Het rapport geeft een beeld van de diversiteit van de Nederlandse fauna in vergelijking met de situatie van 25 jaar geleden. (1990) De resultaten van het faunaonderzoek passen erg goed bij het voorwoord van Frank Berendse: op het platteland is weinig meer te beleven, maar er zijn ook gebieden waar dieren het steeds beter doen.
Kort samengevat staat de Nederlandse fauna er nu zo voor:
De wereld van het zoete water
Het gaat goed met de fauna van het zoete water. De grootte van populaties groeide hier met 40%. Oorzaken: de waterkwaliteit nam toe (zuivering), projecten meer ruimte voor de rivier/beek , oevers werden over kilometers lengte natuurvriendelijk, vispassages werden Continue reading
Mist maakt de wereld kleiner. Het landschap is nat en verstild. In de mistflarden toch nog geluid: het doffe brommen van een shovel. Een sloot wordt geschoond. Verplichte jaarlijkse schouw. De rozenbottels van de hondsroos lijken verkouden met die druppels 
aan hun neus. Knotwilgen staan troosteloos te wachten op hun knipbeurt. Ze moeten nog even geduld hebben. In de wintermaanden worden ze geknot. Een boer heeft een paar rijen mais laten staan. Bewust? Waarschijnlijk toch gewoon een stuurfoutje of een haperende hakselaar. De akker wordt er minder saai van.
De foto’s zijn gemaakt in het Reestdal op De Mulderij, even buiten Dedemsvaart. Het terrein is eigendom van Landschap Overijssel.
Wintergranen zaai je in het najaar en oogst je in de volgende zomer. De zaden ontkiemen snel. Het gewas bedekt de bodem als een groen tapijt. De hele winter staat de groei van de plantjes stil. Pas als de temperaturen in maart en april omhoog gaan en de zon aan kracht wint komt het graan tot groei. En dan gaat het snel.
Landschap Overijssel en Het Drentse Landschap bezitten aan weerszijden van de Reest meerdere essen waarop winterrogge wordt gezaaid. Het zaaigoed bevat ook een mengsel van o.a. korenbloem en klaproos. Winterrogge hoort in het Reestdal thuis. Vroeger werd het door de boeren verbouwd.
De winterrogge aan de Drentse kant van de Reest is eerder ingezaaid. Op de essen komen de kiemplantjes boven de grond. Straks gaat dat ook aan de Overijsselse kant gebeuren.
Infopaneeltjes
Landschap Overijssel verbouwt ieder jaar oude landbouwgewassen in de buurt van Oud-Avereest. Dat gebeurt in samenwerking met de natuurwerkgroep de Reest. Deze natuurbeschermingsvereniging heeft een aantal jaren geleden vier infopaneeltjes gemaakt 
over winterrogge, spelt, boekweit en haver. Landschap Overijssel gaat op drie locaties deze gewassen inzaaien. De natuurwerkgroep plaatst daar infopaneeltjes in het voorjaar van 2016.
Zaaien vanuit de hand
Op dinsdagmorgen 27 oktober werden twee gewassen met de hand ingezaaid. Dat gebeurde op een es die de naam Zuidberg draagt. De oude bolvormige akker ligt op een zandkop aan de rand van het Reestdal grenzend aan het Kerkenpad tussen de Reestkerk en het bruggetje over de Reest. Twee vrijwilligers van de natuurwerkgroep en een medewerker van Landschap Overijssel zaaiden op de eeuwenoude es winterrogge en spelt. In het voorjaar van 2016 worden haver en boekweit ingezaaid, maar dan op een andere plek.
Deze korte video laat zien hoe de akker wordt ingezaaid.
Akkeronkruiden
In het verleden zijn de vier gewassen al eens in stroken naast elkaar ingezaaid. Dat gebeurde ook op de Zuidberg. Veel wandelaars bekeken de paneeltjes en maakten er foto’s van de akkeronkruiden tussen het graan.
In het voorjaar trekt Nederland massaal naar de bloeiende krentenbossen. De bossen rondom Dwingeloo en landgoed Eerde staan er bekend om. Maar in de herfst kijkt bijna 
niemand meer naar die krentenbomen om. Terwijl ze juist zo mooi kleuren. Als je nu door het bos loopt, haal je de krent er zo uit. Het gele blad (soms ook mooi rood) zet het herfstbos in vuur en vlam.
